Zomaar een dag...

December 16, 2011 - Nieuw Nickerie, Suriname

7:45 uur – De wekker van Annamaria gaat, ik word half wakker. Even later hoor ik haar tegen iemand praten, maar de slaap trekt me terug naar mijn dromen.

8:15 uur – Mijn eigen wekker gaat af, ik lig een poosje naar het plafond van mijn stapelbed te staren en stap dan uit bed. Een nieuwe dag begint! Ik loop mijn kamer uit en zie Annamaria staan. Bij de wastafel is alles nat. Het blijkt dat onze huisbaas eindelijk langs is geweest om de kraan te repareren. Hij heeft er een nieuwe kraan in gezet, maar gelijk ook een schoonmaakbeurt aan onze muren en zichzelf gegeven. ‘Hij was doorweekt!’, zegt Annamaria vrolijk lachend. Ik ga me baden, kleed me aan en ontbijt op het balkon. Nieuw-Nickerie is al een paar uur geleden tot leven gekomen. Kinderen lopen nu hand in hand  in hun schooluniform naar school, schoolbussen rijden af en aan.

9:00 uur – Ik stap op mijn fiets en begeef me richting het ziekenhuis, daar liggen mijn eerste afspraken van vandaag op me te wachten. Het ziekenhuis ligt twee straten van ons huis vandaan. Onderweg zeggen de mensen die ik tegenkom ‘Goedemorgen’ of ze zwaaien naar me. Ik groet vrolijk terug. In het ziekenhuis loop ik naar de kamer van Anne, de fysiotherapeut. Dat is ook mijn werkplek in de periode dat ik hier kom. We kletsen even bij, ik vraag haar of er nog nieuwe aanmeldingen zijn. Volgens haar is er niets bij gekomen. Ik loop naar de mannenafdeling en de vrouwenafdeling om het na te vragen aan de verpleging. Zij geven aan dat er momenteel geen verwijzingen voor logopedie zijn. Ik betwijfel of dit er echt niet is, of dat men de stoornissen die binnen het logopedische kader vallen nog niet herkent. Ik loop door naar de broeder die scholingen regelt. Komende dinsdag ga ik een scholing over ‘slikstoornissen bij volwassenen’ geven aan de verpleegkundigen. Er zijn minstens 15 aanmeldingen geeft de broeder aan. Daarnaast wil hij graag van me weten of ik kan horen dat hij vroeger gestottert heeft. Hij geeft aan dat hij het stotteren zichzelf heeft afgeleerd en lijkt daar erg trots op. Ik geef hem een paar complimenten en daarmee heb ik zijn vertrouwen gewonnen. Ik krijg zijn telefoonnummer en mag hem altijd bellen als ik nog vragen heb.

9:30 uur – Poliklinisch zou ik nu eigenlijk een patiënt zien. Deze oudere dame zit niet te wachten in de hal. Na 20 minuten geduld opgebracht te hebben, bel ik maar eens naar haar familie. Ik krijg haar zoon aan de telefoon: ‘Heeft mijn vrouw u niet gebeld? Oh... nou er is iets tussen gekomen, we gaan vandaag niet komen.’ Daarmee is het gedaan met de afspraak van vandaag, ik maak een nieuwe afspraak voor volgende week. Hij belooft me dat ze er dan echt zullen zijn.

10:00 uur – Ik kom Lisette, student psychologie, op de gang tegen. We lopen naar de fysiotherapiekamer en hebben kort overleg over een patiënt van ons. Een complex geval.

10:30 uur – Ik heb een afspraak met Stefanie, student orthopedagogiek, we gaan samen een meisje observeren op de ZMLK school. Op het moment dat we naar de juf toe willen stappen, komt er een man op een scooter met schaafijs aan rijden. Alle kinderen van de ZMLK school en van het naburige zr. Dankerscentrum krijgen gratis schaafijs. Dit is een gift van iemand. De kinderen genieten ervan. Tijd voor de geplande observatie is er nu niet meer. Wij krijgen door de medewerkers ook een bekertje schaafijs in de hand gedrukt. We mogen niet eerder weer in actie komen, voordat we het hele bekertje opgedronken hebben. Door de directeur van het zr. Dankerscentrum worden we uitgenodigd voor een kerstdiner voor alle medewerkers, wat morgenavond gaat plaatsvinden. Leuk!

11:00 uur – Via het kantoor van de WIN-groep, fiets ik naar Fiona, student maatschappelijk werk. Samen fietsen we naar het bejaardenhuis. Het plan is om daar na de feestdagen activiteiten aan te bieden aan de ouderen. De meeste mensen hebben nauwelijks dagbesteding en liggen veel op hun bed gedurende de dag. We worden heel hartelijk ontvangen door de verzorging. Fiona krijgt een rondleiding en ik heb een kort overleg met de verzorging over een communicatiemap die ik gemaakt heb voor een cliënt. De verzorging  gaat dit de komende tijd proberen te implementeren in het dagelijks leven van de man, ik zal hen daarbij ondersteunen. Ik hoop dat het werkt. Na het uitvoeren van de nodige zaken, krijgen we eten aangeboden. Het is dit keer een soort soep met groenten, aardappelen, vis en kip. Fiona eet een paar happen, vraagt daarna fluisterend aan me: ‘Anke, wat moet ik doen als ik het niet op kan?’ Ik kijk haar lachend aan en zeg: ‘Dan geef je het aan mij!’ Stiekem wanneer niemand kijkt schuift ze het eten op mijn bord. De kokkin komt even later bij ons zitten en vraagt of het smaakt. We knikken allebei volmondig ‘ja’. Zelf heeft ze een bord met een kippenpoot erop liggen. Niet een kippenpoot zoals wij hem kennen, maar het onderste stuk van de poot met de klauw eraan. Smakkend kluift ze op de klauw.

13:00 uur– Ik ben weer thuis. Na even bij gepraat te hebben met Annamaria en Mirte, verschansen we ons alledrie op onze kamers voor de siësta. De energie is op, dat gaat snel in de tropen, dus even slapen is meer dan welkom.

15:00 uur – Nat van het zweet word ik wakker. De ventilator heeft de hele tijd voor een beetje wind gezorgd, maar veel helpt het niet. Ik ga baden en trek schone kleren aan. Dan fiets ik naar het kantoor van de WIN-groep. Daar lees ik wat mails en pluk wat informatie van internet. Ook skype ik een poosje met Merijn, mijn vriend. Volgende  week komt hij langs om kerst en oud-en-nieuw samen met mij te vieren. Ik kijk er erg naar uit!

17:00 uur – Op het kinderhuis behandel ik twee meisjes. Ik zit met ze in de bieb, buiten staan een aantal kinderen naar binnen te gluren. Iedereen wil met mij mee, iedereen wil wat persoonlijke aandacht krijgen en spelletjes doen.

18:30 uur – De tennisles begint. Eerst is het zoeken naar mijn schoenen, want die ben ik kwijt geraakt. Gelukkig heeft de tennisleraar ze gevonden. Ik heb vandaag in mijn eentje les, de leraar laat me extra hard rennen en laat me moeilijke oefeningen doen. Heel leerzaam. Met een knalrode kop duik ik na afloop van de les het zwembad in.

20:15 uur – Nasi Rames heb ik besteld bij een restaurant. Met een plastic bakje vol met eten fiets ik naar huis. Daar plaats ik mezelf op het balkon, steek wat kaarsjes aan en ga zitten smullen. Met achtergrondmuziek van de band, Annamaria en Mirte zijn een band gestart, heb ik een mooie en rustige avond.

Vanuit een warm Suriname wil ik iedereen alvast een hele fijne kerst en een goed en gezond 2012 wensen. Of zoals ze hier zeggen: Wan switi kresneti nanga wan bun nyun yari!

 


Pictures

Zonsondergang
Mooie lucht
Scheef kapsel
Javaanse verjaardag
 
 

10 Comments

Sabine:
December 16, 2011
Jij ook de allerbeste wensen voor 2012! En een heerlijk uiteinde met Merijn.

groetjes Sabine
Quirine:
December 16, 2011
Hee Anke,
dat klinkt heerlijk, zo'n dag! Veel plezier met kerst en oud&nieuw, denk dat het een mooi feest wordt daar!
groetjes, Quirine
evertjan:
December 16, 2011
Het is een heel mooi, boeiend en beeldend verhaal geworden over een dag uit het leven van een logopediste, die naar Suriname vertrok om daar een tijdje vrijwilligerswerk te doen. Te merken is dat mensen jou mogen en jou graag zien en jouw aandacht fijn vinden!
Ciel:
December 17, 2011
Hoi Anke,

Wederom een mooi kijkje in jou leven daar.
Even zeuren: heeft gestotterd, moet met een d op het eind........
haha.
Dick & Ada:
December 17, 2011
Beste Anke,
Een gewone dag en opnieuw een boeiende beschrijving van het gewone leven daar. Prachtig om te lezen en op deze wijze ook zelf een beetje mee te maken.
Wij wensen jou ook Fijne Kerstdagen en een Goed 2012 in het warme Suriname.
Hartelijke groeten van Ada & Dick
Minke:
December 17, 2011
Ohh wat klinkt het heerlijk daar! Ik heb zojuist met Joep besloten dat wij ook een keer naar Suriname op vakantie moeten!
Maar goed dat jij er bent trouwens, om de eet-eer van de andere stagiaires te redden. :)
Wat fijn dat Merijn komt om samen kerst te vieren. Geniet ervan!

Liefs Minke
Nicole:
December 18, 2011
Anke, wat leuk om te horen wat je daar allemaal doet op zo'n dag. Het klinkt alsof je al aardig ingeburgerd bent! Bij deze wens ik je alvast een zonnige kerst en een heel gelukkig 2012, samen met Merijn natuurlijk! Jos en ik hebben net onze allereerste gezamenlijke kerstboom opgezet, mooi moment, haha.

Liefs!

p.s. Ciel, 'jouw leven', moet met een 'w' op het eind :)
Elise:
December 18, 2011
Hahahaha, scherp Nicole! :D

Ankeeeee, héél leuk om op deze manier een beeld te krijgen van je dag. Een boeiend leven vind ik!

Ik ben benieuwd hoe je de feestdagen gaat vinden met Merijn. Geniet als een malle in de jungle en de stad! Niet teveel hangmateren hè, luilak ;)

Doeeeeeeei!
X
Hans en Christine:
December 23, 2011
Hoi Anke, mooie verhalen schrijf je, we lezen ze graag. Ook fijne dagen gewenst!
M.keim:
January 11, 2012
Ha Anke! Jij ook een goed nieuw jaar! Blijft leuk om je verhalen te lezen!
Groet Marlies keim
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login