Een mooie ontmoeting

March 6, 2012 - Nieuw Nickerie, Suriname

Het is zondag. Ik ben begonnen met het in elkaar knutselen van een scholing  voor de artsen in het ziekenhuis. Opeens sluit mijn computer alle programma’s af en start hij een eeuwig durende virusscanner op. Hier ga ik niet op wachten! Ik besluit een eindje te fietsen en pak mijn tas, fototoestel en een flesje water. Eenmaal op de fiets bedenk ik waar ik heen ga: naar de Hindoestaanse tempel aan het einde van Zeedijk. Daar ben ik nog niet geweest en dat schijnt bijzonder te zijn. Op het heetst van de dag fiets ik de lange weg af, er lijkt geen einde aan te komen. Mannen op brommers en mannen vanaf hun erf roepen me dingen toe, het meeste laat ik langs me heen gaan. Slechts één uitspraak onthoud ik: ‘Wat doe jij nu op de fiets? Je bent gek!’ Het zet aan tot denken: wat ik doe is inderdaad niet zo slim, het zweet loopt langs alle kanten van mijn lichaam naar beneden en ik ben een beetje duizelig. Eigenlijk is dat wat ik doe ronduit dom! Ik keer om en fiets terug.

Tien minuten later kom ik langs het huis van een man die ik ken. Met een groepje stagiaires waren we op een avond uitgenodigd om doks (eend) te eten bij hem en zijn gezin. Een interessante en leuke avond was dat! Eén van zijn dochters ziet me en roept: ‘Kom, kom, kom!’ Ik stap af en loop het erf op. De man vraagt me wat ik op mijn fiets doe. Ik leg het uit. Hij kijkt me hoofdschuddend aan en vraagt of ik wat wil drinken. Met een rood hoofd (niet alleen van schaamte) plof ik neer op een stoel. Ik klets een poosje met de man. Zijn vrouw vraagt of ik wat wil eten. Ik zeg dat ik alleen eten wil wanneer ze genoeg over hebben en het geen extra moeite kost. De vrouw geeft aan: ‘We maken altijd heel veel eten, zodat een onverwachte bezoeker ook mee kan eten.’ Vandaag ben ik dat. Even later staat mijn mond in brand van al het hete gerei. Op het moment dat ik op wil stappen vraagt de man: ‘Wat heb je nog voor een plannen vandaag? Anders neem ik je mee in de auto naar Zeedijk, naar de tempel.’ Dat klinkt als een prachtig plan! De man gaat baden en de haren van zijn dochters worden opnieuw gebonden. Niet veel later zitten we in de auto. Aangekomen bij Zeedijk laat de man me de tempel zien, vertelt iets over de gebruiken en over de verschillende Goden waarvan beelden te zien zijn. Dan gaan we naar buiten, naar de zee. De meisjes staan al met hun voeten in het water rond te springen. In de verte is Guyana te zien en een eindje verder aan de waterkant varen bootjes af en aan. Dat is de backtrack, de illigale route om Guyana binnen te komen. De man laat me weten dat veel Hindoestanen uit Nickerie oorspronkelijk uit Guyana komen en dat Guyana heel lang geleden ook onderdeel van Nederland was. Het komt nog voor dat geliefden speciaal naar Guyana gaan om daar te trouwen. Wanneer we weer in de auto zitten, rijden we nog langs de plaats waar de overleden Hindoestanen uit Nickerie gecremeerd worden. Wanneer iemand overleden is wordt de kist op een houtstapel gelegd, deze wordt in brand gestoken en het as wordt uitgestrooid aan de oever van de rivier. Al het water op de wereld staat immers in verbinding met de Ganges, de heilige rivier in India. Nadat ik nog wat gedronken heb bij het gezin en ze wel tien keer uitvoerig en hartelijk bedankt heb voor deze mooie middag, fiets ik voldaan terug naar huis.

De laatste tijd maak ik steeds meer van deze spontaniteit mee. Surinamers plannen nooit, maar laten je vlak van te voren weten dat je ergens mee naar toe kunt. Spontaan besluit je dan om mee te gaan of niet. Ik hou hier van, ik geniet er van, ik krijg er geen genoeg van. Het zorgt ervoor dat ik me dichterbij de bevolking voel staan en het geluk heb om voor even deel uit te maken van hun leven. Het zorgt er ook voor dat ik ’s avonds met een blij gevoel terug kijk op de dag. Dat is prachtig!


Pictures

Hindoestaanse tempel aan Zeedijk
Gesprekken aan zee
Een vrolijk springend meisje
Heilige boom
 
 

9 Comments

Marita:
March 6, 2012
Al werkende achter een computer die het wel gewoon blijft doen, en ik dus gewoon op kantoor achter mn bureau moet blijven zitten, terwijl het buiten grijzig is en niet al te warm, de lente er wel aankomt maar de zomer nog lang niet, mijn lenzen irriteren en mijn maag rammelt, ik nog lang niet kan eten want ik moet eerst langs de sportschool om een knie blessure te repareren, zijn dit soort berichten toch best wel enigszins jaloersmakend. Misschien word ik wel Surinamer in plaats van internet marketeer...
Tetje:
March 6, 2012
Lieve Anke,

Mooi dat water overal ter wereld in verbinding staat. :)
Supermooi! Ja, het leven hier vraagt wel wat flexibiliteit. Maar als je je er dan aan overgeeft beleef je juist de mooiste avonturen. Prachtig, zo'n spontane zondag.
Hoop dat je nog wat van die momenten mag meemaken!

Liefs,
Tetje
March 6, 2012
Heerlijk! Zo hoort het leven te zijn geloof ik. Zeker op zondag :) Supermooi dat je dit mocht meemaken. En dat water.. ja.. Mee eens! Zoals ik al schreef. Door Suriname ga je meer geloven in het principe dat als je je wensen het universum in stuurt, die gaat samenspannen om ze waar te maken. No?

Brasa
johanna:
March 7, 2012
lieve anke!
ik geniet ervan jouw mooie verhalen te lezen en jouw prachtige fotos te bewonderen!!!..en verder zo!
heeel veeeel liefs
johanna
Dick & Ada:
March 10, 2012
Beste Anke,
Dat kan dus ook nog, dat de PC weer eens niet precies doet wat die zou moeten doen en dan geluk hebben.......
Prachtige beschrijving, wij genieten met je mee.
Hartelijke groeten,
Ada & Dick
Ilona:
March 10, 2012
en ik die hele weg maar fietsen...................
Geniet van je laatste week, het afscheid zal je zwaar vallen. Sterkte daarmee, brasa Ilona
Minke:
March 10, 2012
Hmmm klinkt als een heerlijk leven! En je klinkt al echt ingeburgerd, dat je de pc de pc laat en er lekker op uit trekt.

Geniet er nog even van!
marieke:
March 14, 2012
Ha die Anke,
Ja het leven kan soms zo simpel zijn, gewoon lekker fietsen en kijken waar je komt.... Begrijp ik goed dat jou avontuur er al weer bijna op zit? geniet er nog even lekker van en heel veel liefs vanuit een heel nat Thailand!
Nicole:
March 14, 2012
Hey Anke,

Dit verhaal klinkt als op en top Anke: spontane, niet geplande acties! :) Geniet er maar lekker van!

x
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login