Ajuuparaplu!

March 14, 2012 - Nieuw Nickerie, Suriname

Nieuw- Nickerie is de tweede grote stad van Suriname. Het voelt echter niet aan als een stad. Het voelt aan als een groot dorp waar iedereen elkaar op de één of andere manier wel kent. Zo weet ook iedereen wanneer er nieuwe stagiaires gekomen zijn en wanneer er weer stagiaires weg gaan. Mensen zijn voorzichtig in het contact leggen met de stagiaires, met de Bakra’s. Dat heeft veel tijd nodig. Of zoals een Surinamer zei: ‘We moeten eerst even zien.’ Dat is één van de redenen waarom ik in het begin aan Nickerie moest wennen, ik kwam hier met andere verwachtingen naar toe. Ik dacht snel aansluiting te vinden met de Nickerianen, wat niet gelijk het geval was. De laatste twee maanden verloopt het contact met de lokale bevolking steeds soepeler, iets dat ik heel leuk vind. Het lijkt alsof mensen langzaam beginnen te begrijpen wie ik ben, wat ik kom doen en met welke intentie ik dat doe. Ik begin langzaam aan vertrouwen te winnen van de bevolking. Hoe vaak moeten de Surinamers gedacht hebben: ‘Daar heb je die gekke Bakra weer!’, wanneer ik ergens op de één of andere manier onbewust een culturele fout beging. Dat wekt voorzichtigheid in de benadering op, wat logisch is. Op dit moment beginnen mensen me soms te herkennen op straat: ‘U bent die uit het ziekenhuis, van die presentatie. Ik zat toen vooraan, weet u nog?’ Ik heb dan vaak geen flauw idee meer, maar begin gezellig te babbelen.

Tijdens Holi Phagwa, het Hindoestaanse nieuwjaar wat in het teken staat van de overwinning van het goede op het kwade, was er sprake van verbazend veel openheid. We waren in de polder en de traditie laat weten dat men van huis naar huis gaat om elkaar ‘Subh Holi’ te wensen. Daarbij gooit men elkaar onder met gekleurd poeder, verf en water en staan er bij elk huis hapjes en cups met sterke drank klaar. Wij werden van het ene huis naar het andere mee gesleurd en er werd toezicht gehouden of we wel voldoende aten en dronken. Mensen waren heel atent en leken onze aanwezigheid aangenaam te vinden. In de middag bleven we bij een huis plakken en hebben veel lol gehad met het gezin aldaar. De poeder en verf vloog om onze oren, in onze ogen en regelmatig kregen we een hap poeder in onze monden. Het was prachtig. Elk half uur zagen we er compleet anders uit. Laag verf ging over laag verf. Een Bronsfeestelijk poedersuikergevecht was hier niks bij. Aan het eind van de middag begaven we ons naar Zeedijk. De hele bevolking kwam daar samen op de dijk om feest te vieren. Toen wij tegen 21 uur terug naar huis keerden zagen we er uit als monsterlijke Marsmannetjes.

Het afscheid nadert. Over minder dan een week zit ik in een ander land, in een andere cultuur. Morgen vertrek ik uit Nickerie en zondag vlieg ik weg uit Suriname. De afgelopen weken zijn druk geweest met laatste behandelingen, scholingen geven, verslagen maken en adviezen schrijven. Ik vind het moeilijk om hier nu weg te gaan, vooral omdat er geen opvolging in de logopedie zal komen. De behoefte aan logopedie is groot, er is veel vraag. Daarnaast is de bekendheid toegenomen. Mensen vragen me: ‘Wanneer komt u terug? We hebben uw hulp nodig! En wat moeten we nu doen met onze moeder/zoon/ander familielid?’ Vragen waarop ik geen goede antwoorden heb. Waarmee ik hen moet teleurstellen. Dat is lastig. Ook vind ik het moeilijk om afscheid te nemen van de mensen met wie ik in deze maanden een goede band heb opgebouwd. Stagiaires en lokale mensen.

Ik zal Suriname missen, ik zal Nickerie missen: geen troepen blaffende straathonden meer die ik probeer te ontwijken, geen sissende en roepende mannen meer, geen zwaaiende vrouwen meer, geen ‘tetterdetetet’-muziekjes meer, geen Elton meer die de oerwoudtrips spannender maakt, geen markoesastroop meer, geen saoto soep meer, geen roti meer, geen Chinese meditatiemuziek meer waar ik ’s ochtends van wakker word, geen luid rochelende buurman meer, geen buurjongen meer die me elke ochtend vraagt of hij me mag toevoegen op facebook, geen ‘No Spang’- cultuur meer, geen Surinaams-Nederlands gebabbel meer, geen ‘Bakra’ meer...

Maar wel een nieuw, spannend en interessant avontuur dat op de loer ligt! Jaja, Panamaaaaa! ‘Alles gaat een keer voorbij, dat geeft weer ruimte voor mooie, nieuwe dingen’


Pictures

Meisje onder de verf
Holika dienst, op vooravond van Phagwa
Altaar
Holika verbranding bij het kinderhuis
 
 

7 Comments

Luisa:
March 14, 2012
He lieve Anke,
Veel Succes met afscheid nemen en op naar het volgende avontuur!
Groetjes,
Luisa
sabine:
March 14, 2012
Jij kunt ook alles hebben he, als merijn nu niet met je wilt trouwen :-)

wat zul jij het daar missne zeg, dat gaat nog tegen vallen als je hier in het gestructureerde nederland terug bent. geniet met volle teugen van je laatste dagen in nickerie en geniet van panama en eventjes van curacao.
geniet,geniet met volle teugen het leven kan iedere dag ineens veranderen!
x Sabine
Mirte:
March 15, 2012
Hee Anke!
O wat leeft het nog in mijn hart als ik dit weer allemaal lees! En o wat klinkt dat ouwe taarterig! Ik bedoel dat je zo veel van Nickerie en Su met je mee neemt hierna. Dat blijft. Hee en even terugkijkend toen je net als nieuwe bakra bj ons in huis kwam, lieve homie: je has het er even moeilijk mee die eerste twee weken en wilde misschien al wat eerder weg.. And look at you now! Helemaal ingeburgerd en in contact met de lokale bevolking. Heel goed! Geniet van Panama, ik blij graag mee lezen!
Alle liefs en brasa,
Mirte

Ps: zondag zien Tetje en ik elkaar in Wageningen! Whaaaa dat is lang geleden dat we elkaar zagen en tegelijk leeft het Nickeriegevoel nog zo sterk voort dat het vast meteen weer vertrouwd is. Als jij terugkomt zijn we er ook voor jou om Nederlandse roti te halen en te lachen zoals op ons balkon!
Marita:
March 15, 2012
Don't worrie be happy :) En Pura Vida (puur leven)! Jonge, je gaat naar Panama, naar de jungle, schitterend! En ik zit hier in Nederland hard te werken en uit te kijken naar het weekend omdat ik dan iets minder hard hoef te werken. Dusss, droog die tranen in je ogen en hoppa, op vakantie!
Elise:
March 16, 2012
Anke!!! Ik HOUD van je verhalen! Geweldig :-)
Ik pak nu alleen wel even wat rust als je het niet erg vindt, want volgende week klets je waarschijnlijk de oren van mn kop..

Goede reis en tot snel!
Nicole:
March 16, 2012
Anke, ik sluit me aan bij Elise, jij kunt echt boeiend schrijven zeg, weer een talent ontdekt! ;)
Heel veel reisplezier straks en doe de groeten aan Elise :P
Janny:
March 16, 2012
Hoi Anke,

Voor een kaartje naar Nw. Nickerie is het dus nu te laat. Je zit al bijna in het vliegtuig, zeg. Heel veel plezier met weer nieuwe dingen zien en meemaken !!
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login