Mathias

June 9, 2014 - Moshi, Tanzania

Vandaag een verhaal over onze nachtwaker, een bijzonder vrolijke en levendige man, terwijl hij een verschrikkelijk saai beroep heeft: elke nacht bewaakt hij ons huis, loopt rondjes en moet elk half uur op een knop drukken om zijn baas te laten weten dat hij niet in slaap gevallen is. Gelukkig gebeurt er nooit iets, hoewel dat zijn beroep er niet interessanter op maakt.

Elke avond maak ik een praatje met hem. Inmiddels praten we half in het Kiswahili, half in het Engels. Mijn vocabulaire groeit door hem. Mathias is ook altijd in voor een grapje, ook wanneer je het grapje de avond erna weer herhaalt ligt hij dubbel van het lachen. Het is een leuk thuiskomen ’s avonds wanneer hij bij het hek staat.

Zijn baan als nachtwaker betaalt slecht. Met Pasen liet hij weten dat hij dit feest niet met zijn familie kon vieren, hij had geen geld om iets lekkers te kopen. Ik heb hem toen een pak sap gegeven, waarmee hij heel gelukkig was. De volgende dag deelde hij mee dat al zijn kinderen (hij heeft er vier) een beetje sap hadden gekregen en ze dus toch nog een goed Pasen hadden gehad. Sinds mijn moeder en Bernd-Jan weer terug in Nederland zijn, sturen ze Mathias af en toe een kaartje en een paar foto’s. Zijn gezicht straalt altijd wanneer hij de envellop open maakt.

Afgelopen vrijdag was een bezoek gepland aan de familie van Mathias. Hij had het er al dagen over, hij verheugde zich zo op onze komst. Samen met Anne (die hier een week heeft gelogeerd, erg gezellig!) had ik wat cadeaus verzameld en we stonden klaar voor vertrek. Mathias zou ons op komen halen, in zijn beste pak kwam hij aan fietsen. Met de auto zijn we naar zijn dorp ‘Karanga’ (Pinda in Kiswahili) gereden. Over een klein paadje dwars door de maisvelden en zonnebloemvelden liepen we naar zijn kleine huisje. Toen we dichterbij kwamen, rende Mama Esta (vrouw van Mathias) op ons af en begon ons heel hard te knuffelen. Ze was zo blij dat we er waren. Ook van alle kinderen kregen we een dikke knuffel. Een heel warm onthaal. Hun huisje bestaat uit twee kleine kamers, in allebei de kamers staat een bed. Op het ene bed slapen Mathias en zijn vrouw, op het andere bed alle vier de kinderen. Electriciteit hebben ze niet en sanitaire voorzieningen zijn er ook niet. Het huisje was heel netjes opgeruimd, we kregen een zitplek op het bed. Toen ik in de donkere ruimte wat beter rondkeek, zag ik aan de muur ingelijst de foto’s pronken die mijn moeder en Bernd-Jan gestuurd hadden. Terwijl de hele familie toe zat te kijken kregen wij een glas sap en een pak koekjes. Dat voelde erg ongemakkelijk, gelukkig konden we de koekjes uitdelen. We hebben bijna een uur gezeten en gekletst. Toen we al pratend terug liepen en bij de auto aankwamen, was hij helemaal schoon. Een buurman had de auto gewassen! Het was een erg bijzonder bezoek, de mensen hebben zo weinig, maar creëren met wat ze hebben zoveel. We hebben er die avond nog lang over nagepraat.

Het verhaal over Mathias is nog niet klaar. Afgelopen zaterdag was Merijn jarig, het was een prachtige dag. Met een bevroren boterham met verjaardagskaarsjes, een nieuwe tondeuse, een joekel van een aap die we tegenkwamen op de rommelmarkt en we niet konden laten liggen, een bezoek aan de sauna, een groot tuinfeest en erg lange nacht in een pub in de stad. Toen we aan het einde van de nacht thuis kwamen zei Mathias dat Merijn even moest wachten en hij rende op een drafje weg. Hij kwam terug met cadeautjes: een pakje sap, een pak koekjes en twee prachtige tekeningen die zijn kinderen hadden gemaakt. Op de tekeningen staan teksten: ‘I’m double happy because mr Mork you day is birthday of you.‘ en ‘God bless you, I love you so much’ en ‘wishing you happiness on your birthday’ De tekeningen zijn versierd met de stickers die ik op vrijdag aan de kinderen gegeven had.

Zoveel positiviteit en vriendelijkheid is ontroerend...


4 Comments

mirte:
June 9, 2014
Amen! Wat fijn dat het leven en de mensen zo warm en goed kunnen zijn.
:)
Willy:
June 9, 2014
Prachtig verhaal Anke!
Maaike was ook heel blij met je kaart.
Groetjes,
Willy en Maaike
Elise de Blondt:
June 9, 2014
Jeetje wat een warmte, heel mooi verhaal!!
Marita:
June 10, 2014
Ontroerend!
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login