Missie geslaagd!

May 16, 2016 - Moshi, Tanzania

Tijdens mijn werk in KCMC, werd mij duidelijk dat de behoefte aan meer kennis bij de paramedici groot is. Het verspreiden van kennis is iets met een lange houdbaarheid en heeft een grote waarde. Ik heb me lange tijd ontfermd om zoveel mogelijk over mijn vakgebied te vertellen en te delen met paramedici, verpleegkundigen, artsen, studenten en andere geïnteresseerden in KCMC. Maar meer mensen weten natuurlijk meer dan één. Aangezien er een samenwerkingsverband tussen het RadboudUMC in Nijmegen en KCMC in Moshi bestaat, ontstond bij mij het idee om daar iets mee te doen.

Vorig jaar volgde ik een cursus “Mimetherapie bij patiënten met een perifere aangezichtsverlamming” in het RadboudUMC. Ik kwam in gesprek met de docenten, dr. Carien Beurskens en Gerben van Hinten. Ik vertelde hen over mijn werk in Tanzania en over de behoefte om de samenwerking op paramedisch gebied op gang te brengen. Langzaam aan ontstond het idee om op vrijwillige basis een week lang een cursus orofaciale fysiotherapie in Tanzania te gaan geven. Toen ik dit vorig jaar in KCMC vertelde aan de fysiotherapeuten en de ergotherapeuten was men gelijk heel enthousiast. Afgelopen winter hebben we hier aan de opzet van de cursus gewerkt en via Marieke (neuroloog) heb ik contact gehouden met het hoofd van fysiotherapie daar.

Eind maart was het dan zover: ik vloog voor de vierde keer naar Tanzania. Het was goed om weer terug te zijn, om al mijn vrienden en Merijn weer te zien en weer even rond te wandelen in het prachtige land! In de eerste week bleek dat de organisatie voor de cursus op Tanzaniaanse wijze was verlopen: een ruimte, cursisten en een beamer waren nog niet geregeld. De cursus zou gegeven moeten worden in de school voor fysiotherapie, maar er waren precies in die week examens gepland. Met een vriendelijke glimlach heb ik mijn gezicht elke dag laten zien en gevraagd hoe het ermee voor stond. Binnen een paar dagen werd besloten om de examens te verschuiven en daarmee was een ruimte geregeld. Carien en Gerben konden komen!

Carien, Gerben en het regenseizoen arriveerden op hetzelfde moment. De regen kwam met bakken uit de hemel. Op de eerste dag liepen we na de pauze terug naar de school voor fysiotherapie, waarbij we tot onze enkels door de modderstromen liepen. Als verzopen katten kwamen we aan, zo nat waren we. Daarbij bleek dat de stroom uitgevallen was en de Tanzanianen zelf een half uur later kwamen aan wandelen, om de ergste regen te ontwijken. Desalniettemin was de opkomst groot, er waren zelfs mensen afgereisd vanuit Dar es Salaam om de cursus te volgen. Men was druk aan het schrijven, er werd hard geoefend met de verschillende technieken en er werden goede vragen gesteld. In de middag bleek het voor de Tanzanianen soms moeilijk te zijn om de gedachten er goed bij te houden. Her en der zag je iemand in slaap sukkelen. Om dit te voorkomen werden er geregeld rek- en strekoefeningen gehouden. Het voortouw werd genomen door het hoofd van fysiotherapie, gekke aapgeluiden en gejoel was hierbij geen vreemd verschijnsel.

Halverwege de week hebben Carien en Gerben een grote presentatie gegeven aan alle artsen van KCMC, wat positief werd ontvangen. Verder hebben we de afdeling KNO nog een bezoek gebracht en volgde daar een interessant gesprek met alle KNO-artsen van de afdeling. En als kers op de taart werden we uitgenodigd door de directrice van KCMC en hebben we met haar en een kop zoete thee om tafel gezeten.

Mijn rol gedurende de week was gericht op de organisatie van de cursus, het wegwijs maken van Carien en Gerben in KCMC, maar ook daar buiten. Ik reed ze met de auto door Moshi, we zijn veel uit eten geweest en ik heb ze de leuke plekken van de stad laten zien. Ook heb ik twee presentaties gehouden over “logopedie bij een perifere facialis parese”.

Aan het eind van de week zaten we met een aantal belangrijke 'hoofden' om tafel. De conclusie van twee kanten was dat dit een geweldige ervaring was en dat het belangrijk is om dit samenwerkingsverband verder uit te breiden en kennis te blijven uitwisselen. Er wordt nu gekeken of het volgend jaar ook mogelijk is om een dergelijke cursus te organiseren en ook of er in de toekomst een uitwisseling van studenten kan gaan plaatsvinden.

Met een brede glimlach op mijn gezicht kan ik zeggen: missie geslaagd!


Pictures

Koffie drinken met Gerben en Carien
In de tractor...!
Lokaal dineren
Les geven aan studenten
 
 

3 Comments

Elise:
May 16, 2016
Gaaf zeg, goed gedaan! :-) Leuk om er wat meer over te lezen!
Anne:
May 17, 2016
Super! Echt heel goed dat je dat geregeld hebt!!! En ook fijn om te zien dat je ze naar de betere koffie- en eettentjes hebt meegenomen ;-)
Dennis Diels:
May 20, 2016
Wat een mooi positief verhaal Anke! Ik kon mijn lach niet onderdrukken bij het beeld van jullie die met veel moeite hele waterstromen doorkruisten om vervolgens te zitten wachten op de Tanzanianen die even gewacht hadden tot de zwaarste ellende voorbij was. Heerlijk!
Maar in de eerste plaats vooral ook heel leuk te zien dat je met succes zo'n samenwerking met het UMCN nieuw (extra) leven in blaast.
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login