Geheel onvrijwillig begin ik aan een nieuw bericht met de laatste ervaringen... Ik zou vandaag weer verder reizen maar de combinatie van zon- en moederdag werkt dat plan echter tegen. Vervolgens is de staat van mijn voeten zoverre onwenselijk dat ik ze even wat rust moet gunnen. Van de andere kant is dit natuurlijk wel de ideale gelegenheid om weer even een teken van leven de wereld in te sturen. Dus bij deze!
Panama inmiddels verlaten maar wat een geweldig land! De hike in Boquete was grandioos, ondanks de slechte wegwijzering wat een omweg van 2 uur opleverde zodat het totale aantal gelopen uren opliep tot 10! In combinatie met het feit dat de terugreis naar Boquete drie uur in beslag nam en de hoeveelheid genuttigde cocktails de nacht ervoor, waren we allemaal behoorlijk gesloopt. De dag erna dan ook genoten van een luie zondag, inclusief een inmens heerlijke chocolade fondue!
En toen... Costa Rica! Begonnen in Dominical, een rustige surfspot aan de kust. Ik had wel even mijn twijfels toen ik aankwam in het donker en het totaal uitgestorven leek maar gelukkig snel wat leuke mensen ontmoet. Helaas zat het me niet allemaal mee want ik heb het voor elkaar gekregen om de grens Panama - Costa Rica te missen! Ik weet hoe absurd dit klinkt maar ik had geen idee dat ik al in Costa Rica was. Om problemen bij de grens met Nicaragua te verkomen moest ik weer terug naar de grens (reis van 10 uur) voor 2 stempels. En zelfs toen had ik nog moeite met het vinden van de migratie kantoren! Rare wereld soms!
Eindelijk weer legaal en verder doorgereisd langs de kust. Wat nationale parken bezocht en geleerd dat er zoiets bestaat als eb en vloed. We zaten te genieten op een afgelegen strandje en ik begon me al af te vragen waarom ik onze handdoeken 3 keer had moeten verplaatsen in 20 minuten terwijl John lekker aan het rond spatteren was in het water. Eindelijk hem eruit gekregen en inderdaad, het strand was verdwenen en we moesten over de rotsen terugklimmen. Gelukkig valt dit onder het kopje improvised adventure en was het - vooral achteraf - geweldig. Dit betekende wel serieuze tarzan-moves van John´s kant en ik die dan op zijn rug kon springen. Blijkbaar niets van dit alles geleerd zat ik de volgende dag vast op een ander strandje, in de regen, schreeuwend naar alle vissersbootjes om me alsjeblieft naar de overkant te brengen (gelukkig succesvol na een kwartier zwaaien en schreeuwen).
Mijn hersencellen hebben me echt verlaten en losstaand van het feit dat ik elke dag wel iets kwijtraak (met als positief effect dat mijn backpack steeds lichter wordt), had ik besloten om terug naar San Jose te gaan om te kijken of het echt zo´n rotstad is als iedereen zegt. Bij aankomst wist ik het antwoord natuurlijk al, maar toch gebleven om van de regen te genieten en de belachelijke hoeveelheid luidruchtige Amerikanen die onder het kopje Nederlandse Lloret gangers vallen. Na de verplichtige sightseeing snel doorgereisd naar het noorden voor een canopy tour, vulkanische hot springs en uiteraard voor het zien van de Arenal vulkaan. Het was heel indrukwekkend om de vulkaan te horen rommelen en om lava te zien stromen, maar we konden het helaas alleen van een afstand bewonderen. Samengevat is Costa Rica voor mij een combinatie van aanhoudende regens en een overvloed aan toerisme met daaraan gekoppelde absurde prijzen, leidende tot een, met onmiddelijke ingang, vluchtplan naar Nicaragua.
De vlucht naar Nicaragua werd weer een vlucht binnen Nicaragua, met heftige tropische stormen en een grote kans op een orkaan, leidende tot een pittige dagtrip. Allereerst verslapen na een weer iets te gezellig avondje met dorm-genoten, vervolgens een drie uur durende grensovergang in de modder waarbij ik het een uur lang heb volgehouden om mijn backpack op mijn rug te houden, vervolgens konden we niet naar San Juan in verband met overstromingen, en vervolgens konden we niet naar Isla Ometepe in verband met de naderende orkaan en het feit dat het eiland geevacueerd werd. Uiteindelijk, 3 taxi´s en vele dollars later, veilig gestrand in Granada. En ik vind Nicaragua geweldig! Pure cultuur en relatief goedkoop! Granada leeft echt en heeft een geweldige sfeer (als je de zakkenrollers in alle bars even vergeet). Na de upscale hostels in Costa Rica was ik even bang voor de standaarden hier, maar we zitten in een geweldig hostel, inclusief prachtige dorms met kroonluchters en een zwembad.
Fysiek ben ik in redelijke staat, enigszins bevrijd van de zandvliegen en muggen. Maar nadat mijn 2e paar slippers gesneuveld waren (grappig genoeg bij de grensovergang Costa Rica - Panama), was ik onterecht blij met mijn nieuwe hippe blauwe slippers die diepe wonden hebben achtergelaten. Mijn comfortabele schoentjes had ik overmoedig weggegooid - alhoewel onvermijdelijk gezien de staat en geur - en modder ik dus vrolijk voort op mijn slippers (resultaat: mijn voeten zijn ernstig opgezwollen en een pinguin loopt nog charmanter dan ik). Gisteren leken ze te herstellen na een dagje relaxen bij een meer gesitueerd in de krater van een vulkaan, maar dat effect is geheel tenietgedaan door de heftige salsa partijen van afgelopen nacht.
In ieder geval is het dus vandaag even braaf met de voetjes omhoog, en morgen eindelijk dan naar Isla Ometepe, een eiland bestaande uit 2 vulkanen, die uiteraard beklommen moeten worden! Ik heb ook zowaar een soort van reisplan gemaakt, lees en huiver; Honduras, Belize, Mexico en Guatemala staan nog op mijn lijst! Enigszins uitgebreid maar ik hoop dat het gaat lukken!
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Well there I am, stuck in Granada! Definitely a good place to get stuck in, but slightly dissapointing since i looked forward to Isla Ometepe so much! However, it is just a one day delay which fortunately gives me the opportunity to update my blog. There i go!
I left Panama for Costa Rica, which failed to live up to my expectations referring to the highly present intelligence lacking roudy Americans, prices that even top the Dutch ones and the company of rain.. 24/7! Do not get me wrong, i had a great time (while gossiping about the braindead tourists), but i did exit Costa Rica as soon as possible. Did see the volcano, visit some national parks and did the - just had to do it - canopy tour.
Then left for Nicaragua, which border crossing is definitely not an easy one, taking us over 3 hours to get through. Nevertheless, as soon as i stepped foot in Nicaragua, i loved it! Really alive and pure in my sense. We did have to cross most of the country to escape the tropical storms and a nearby hurricane (of which everyone did not even know its existence and does explain the excessive amounts of rains we had during the last week), and i ended up in Granada after spending shitloads of cash on cabs that took us to flooded areas and islands that were being evacuated. However, such is the life and the adventure and we had good fun singing old 80s songs in the cab on the way!
I do have to tell you of my short illegal stay in Costa Rica, since i managed to actually miss the border between Panama and Costa Rica. Afterwards, while spending 10 hours in busses to get two stamps, i noticed that they hid the migracion offices (only needed to ask 5 people before finally locating it), and i remembered that my flipflops broke at that point while the rain was pouring down (and i had no clue where i was in the first place). So that did explain the whole thing pretty well.
And now, i am pretty much done with writing stories, so you either have to start learning Dutch or just watch the pictures! 
You´ll hear from me soon!
. succes nog en veel plezier en geniet meid. veel liefs paps en mams
haha
Wat een prachtige foto's en je hebt alweer zoveel beleefd, super hoor! Ik wist niet dat je kon gitaar spelen en als een echte amazone in het zadel blijft zitten. Een reisplan??? Dapper hoor, het is maar goed dat je een einddatum op je ticket (dit niet verliezen hoor) hebt staan, anders zou je waarschijnlijk nog meer tijd nodig hebben!!
Nachtelijke groetjes,
Henny