Weer thuis!

August 21, 2008

Dit is het dan, mijn allerlaatste blog. Ik ben namelijk alweer een aantal dagen in Nederland. Mijn vlucht maandag was lang en vermoeiend, maar zodra ik mijn feestelijke ontvangstcommitee op Schiphol zag, vergat ik alles even!

Ik heb enorm genoten van alle luxe dingen hier; douchen, brood met kaas eten, in een superzacht bed liggen!

Ondanks al het verdriet en moelijke/nare dingen die er tijdens de reis gebeurd zijn, kijk ik er toch met een heel positief gevoel op terug. Ik heb echt de tijd van mijn leven gehad daar!

Bedankt voor jullie lieve berichten en reacties, het heeft me erg veel getroost op de lastige momenten! (Ook wil ik mijn excuses aanbieden voor mijn zwaar gebroken Nederlands en spelfouten in mijn blog... als je door een boze internetmeneer wordt opgejaagd, heb je daar weinig oog voor...;))

Tot snel allemaal!


3 Comments

Babke:
August 21, 2008
welkom thuis!
Nynke:
August 21, 2008
He Dorijn, fijn dat je weer heelhuids terug bent, en ja, dan is het genieten van alle luxe. Je bent een gigantische ervaring rijker in je leven, geweldig vind ik het! Nou, wellicht zien we elkaar weer in september! Ik merk het wel of niet ha ha!
Alle goeds!
Groetjes
Nynke
PPLI:
August 21, 2008
Ho nou, je vergeet wel even te melden voor het nageslacht, dat we je (geheel in Nepalese stijl) bij aankomst hebben behangen met slingers (ik dacht, we nemen een goudkleur, dan vallen we tenminste op) en dat we geheel vrijwillig (sommigen althans) ZELF met deze slingers om onze nek bij de "Aankomst" hebben staan wachten. Een waar en wellicht wonderlijk schouwspel voor de andere aanwezigen.
Om nog maar te zwijgen van de klompen en de "Welkom thuis"-borden, die ook al zoveel aandacht van de omstanders trokken.
Gelukkig kwam je als een van de eersten door de schuifdeuren en konden we vrij snel de slingers bij jou om de nek hangen en je de met toepasselijke teksten beschreven "welkomstklompen" overhandigen (vielen wij tenminste niet meer zo op, jij des te meer).

Hoe dan ook: ik heb genoten van de dagen dat ik je weer bij me thuis had, dat ik je weer even in mijn armen kon houden en je de sprankelende verhalen bij de honderden foto's kon horen vertellen.
Ik kan je nauwelijks zeggen hoe trots ik op je ben, op je prestaties in het weeshuis en op de manier hoe je je in diverse moeilijke omstandigheden staande hebt weten te houden, hebt moeten houden.
Mijn tekst(met een beetje hulp van een Chinees spreekwoord)op je klomp verwoordt en verklaart alles.
Met immense bewondering,
PPLI

Leave a comment

* Name:
* Email: (won't be displayed)
Website:
* Comment:
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login