Allereerst leuk om jullie reacties te lezen! Echt grappig dat ik nu eens op de voet gevolgd word 
. GIster na het schrijven van mijn blog kwam ik in het hotel tot de ontdekking dat mijn shampoofles ontploft was. In mijn toilettas. Dat was minder geslaagd. Verder heeft de reis ook mijn zonnebril gekost. Na het ontdekken van een aantal verborgen boodschappen (bedankt ) sloeg mijn jetlag toch toe, dus om 8 uur Nepal-time lag ik knock-out te slapen.
Bijna te lang zelfs, zowel mijn reiswekker als de wekkerservice van het hotel lieten het afweten en ik werd pas om kwart voor 9 wakker.. Terwijl ik een afspraak om 9 uuur had het restaurant van Khildhoj. Met wat gehaast was ik zelfs onog op tijd!!
Na een vrij westers ontbijtje vertrokken Khildhoj en ik Kathmandu in met de taxi die we voor de dag gehuurd hadden. HOewel deze reis lichtelijk bedoeld was om back to basis te gaan toch werd ik als een prinsesje overal zonder poespas heen gereden.. Weinig basic dus 
we hebben de hele dag een flinke sightseeing gedaan. Khildhoj heeft met laten proeven aan de ware sfeer van Kathmandu. Hij is erg kritisch op en over zijn land, waardoor hij niet schroomt ook de mider mooie delen van Kathmandu heeft laten zien. En die zijn er volop. Het kaste-systeem (vergelijkbaar met dat van India) is hier nog steeds harde werkelijkheid. Er zijn enorme verschillen tussen arm en rijk.
Desalniettemin heb ik toch genoten van de stad het haar vele stupas, Hindu tempels en pleinen. Ik wil dolgraag hier foto's publiceren, maar helaas dat kan de computer niet aan. De foto's spreken boekdelen. Het is hier wondermooi. (Khildhoj wilde ook bij elk ding een foto van mijn maken.. jajaj ik ben toch geen Japanner )
Op de terugweg van een van de pleinen, het Durbar plein, raakten we verzeild in een Hindu-optocht. Khildhoj vertelde dat het een soort pelgrimtocht door de hele stad is. De precieze betekenis weet hij niet, omdat hij Boeddhist is.
Er zijn ook verschillende westerse mensen die verzeild zijn geraakt in de religies hier. Bij de stupa Bhodnath, zat een man (volgens mij een Amerikaan) te chanten. Dit is een dingen die een gedaan moet worden voordat iemand zich boeddhist kan noemen; eindeloos chanten.. Ook waren er een hoop westerlingen in de Hindu optocht. Er waren zelfs vrouwen (ook kaalgeschoren) in Tibetaanse kledij, die volgens mij daar alleen gedragen wordt door mannelijke monniken..
Khildhoj heeft me ook laten kennis maken met een aantal Nepalese gerechten. Zo heb ik momo's dosa en chat mogen proeven. Allemaal erg lekker! Hopelijk kan mijn maag het aan. Ik was een lachobject wat dat betreft; Khildhoj hoopte dat ik het aankon. Hij kon dat sowieso omdat hij 'the master of digestion' was. Ja, je moet die titel maar willen hebben . Mijn 'gids' was erg (blij) verrast toen ik vertelde dat ik op een advocatenkantoor werkte. Hij wilde meteen mijn mailadres hebben, mocht hij ooit vluchten/migreren naar Nederland.
Na vele verhalen over hutspot, het begravenis/crematie-systeem en het feit dat ik 'alleen' woon in Groningen leerde Khildhoj me ook nog een aantal woorden Nepalees. ZO leerde ik dat Michiel mijn 'premie' is, dat ik een 'didi' en een 'bahini' heb (zussen) en dat 'ho' en 'hoina' ja en nee betekenen. Altijd handig om te weten
MOrgen vertrek ik om 7 uur met de bus naar Pokhara. Dambar (mijn contactpersoon daar) belde Khildhoj vandaag; hij wist niet wat hij moest verwachten... Een jongen of een meisje?? Khildhoj lag dubbel en viel bijna van de stupa.. Ik geloof dat hij verteld heeft dat ik een dame ben, een echte lady jaja
Pokhara here I come!
Mooie verhalen, en fijn dat je een goede reis hebt gehad (rustige vluchten zijn inderdaad ideaal!