Het vervolg, mensen!
Dinsdag:
Deze dag hadden we een wat rustiger programma. Bij aankomst in het gebouw van de Students' Union (het overkoepelende bestuur van studentenclubs en verenigingen) bleken we te laat te zijn om nog mee te kunnen met een bustoer door Bangor. Aangezien we nog niet heel veel van het stadje wisten was dit wel jammer, maar aan de andere kant kom je ook vanzelf erachter waar alles is. Hierna zijn we naar the School of Modern Languages gegaan om onze gezichten te laten zien als nieuwe docent zijnde. Moira van de administratie liet ons ons kantoortje zien en wauw, die was erg gaaf! We zitten op de bovenste verdieping én we hebben een balkon vanwaar we uitzicht hebben op de universiteit, de zee én Snowdonia! Plus, de hele dag zon (als de zon schijnt that is...). Tot nu toe hebben we prachtig weer gehad; steeds zon en nog geen één keer regen. True, we gingen er volgens niet bijlopen als sommige meisjes hier (denk: kort rokje en nog korter topje) maar het was wel aangenaam. De eerste regenbui leek nog ver weg.
We hebben een aantal mensen leren kennen in the School of Modern Languages. Het vak Dutch hoort bij het programma van de studie Duits hier, dus alle mensen waar wij mee te maken krijgen geven ook vakken die met Duitsland of de Duitse taal te maken hebben. Zo leerden we een aantal taalassistenten kennen en ook Carol, de docente die ons zal begeleiden waar dat nodig is. Ook leerden we Tony Bushell kennen, de man met wie we al wat email contact hadden gehad. Hij zou eigenlijk onze begeleider zijn, maar hij is het eerste semester op verlof vanwege een onderzoek.
Na nog gretig gebruik te hebben gemaakt van het Internet op de computer in ons kantoor zijn we via een klein postkantoortje waar we wat ansichtkaartjes gekocht hebben een stukje langs de kust gaan lopen. Op een mooi plekje met bankjes zijn we gestopt om van het uitzicht op Anglesey te genieten en om een ansichtkaartje te schrijven. Terwijl we eigenlijk op zoek waren naar de Tesco, kwamen we uit bij Morrison's, een vrij grote supermarkt, en hier hebben we flink wat inkopen gedaan. Die avond waren we nog welkom op een social event van Modern Languages, maar we waren alletwee zo moe dat we een paar afleveringen van de serie 'Scrubs' hebben gekeken en naar bed zijn gegaan.
Woensdag:
Vandaag merkte ik hoe hoog de emoties bij me zitten sinds ik hier ben. Het is echt een emotionele rollercoaster; van kleine tegenslagen kan ik in een enorme dip raken en van kleine leuke dingen voel ik me weer on top of the world. Ik begon me echt af te vragen waarom ik hier gekomen was, of ik niet beter in Groningen had kunnen blijven. Nu ik terug kijk op deze dag kan ik me niet eens meer herinneren wat deze dip heeft getriggered; we hadden een informatieve toer door de bibliotheek gehad, Kees onze office laten zien, met Carol over lesgeven gesproken, met onze roommate, Houssein uit Pakistan, gesproken en 's avonds Atonement gekeken in een grote lecture zaal. Ik had al van anderen die ook weg zijn geweest gehoord dat de eerste paar weken echt een mix van gevoelens zouden worden, maar toch, pas als je het zelf meemaakt weet je pas hoe het voelt.
Donderdag:
Ook deze dag had ik wat last van mijn dip, maar hier kwam wel snel verandering in. Onze landlord kwam wat met ons bespreken en dit gesprek liep heel goed. Hij bleek ons internet al gelijk maandag te hebben aangevraagd en hij luisterde goed naar wat wij te zeggen hadden over de douche en de oven. Nadat ik mijn studentenpas had opgehaald gingen Meg, Ingrid en ik in een heel leuk koffiehuisje koffie drinken. Ook kan je daar de schattigste cupcakes eten, dus konden we t niet weerstaan ieders één te kiezen. Ingrid en ik waren van plan die avond naar Harry Potter 5 te gaan, want de Engelse studievereniging zou die, net als de vorige avond Atonement, draaien in een lecture zaal, maar Meg nodigde ons uit om mee te gaan naar salsa les. Dit leek ons heel leuk, dus na een mobiele telefoon te hebben geregeld en lekker te hebben gegeten werden we door Meg opgehaald voor onze eerste salsa les!
Nou klinkt dit veel spannender dat het is; er was geen Antonio Banderas-lookalike die met zn soepele heupen ons de salsa ging leren. Nee, wij kregen een beetje kleurloos uitziende Brit die toch wel verbazingwekkend goed gevoel voor ritme had. Helaas ook geen Antonio's onder de leerlingen; oudere britten die vrij stijf waren of jongere mannen die erg zenuwachtig waren. In de advanced groep die naast ons dansten ging het er een stuk soepeler aan toe!
Al vrij snel kwamen de danspasjes die ik bij meneer Vieberink heb geleerd weer omhoog en toen de les voorbij was had ik aardig wat met mn heupen geshaked! Na de les was er nog vrij dansen, en aangezien je niet mag weigeren heb ik nog met Pat (een hele lieve oudere vrouw), Meg, Ingrid, BJ en de leraar zelf nog gedanst. Volgende week gaan we weer!
Dinsdag:
Deze dag hadden we een wat rustiger programma. Bij aankomst in het gebouw van de Students' Union (het overkoepelende bestuur van studentenclubs en verenigingen) bleken we te laat te zijn om nog mee te kunnen met een bustoer door Bangor. Aangezien we nog niet heel veel van het stadje wisten was dit wel jammer, maar aan de andere kant kom je ook vanzelf erachter waar alles is. Hierna zijn we naar the School of Modern Languages gegaan om onze gezichten te laten zien als nieuwe docent zijnde. Moira van de administratie liet ons ons kantoortje zien en wauw, die was erg gaaf! We zitten op de bovenste verdieping én we hebben een balkon vanwaar we uitzicht hebben op de universiteit, de zee én Snowdonia! Plus, de hele dag zon (als de zon schijnt that is...). Tot nu toe hebben we prachtig weer gehad; steeds zon en nog geen één keer regen. True, we gingen er volgens niet bijlopen als sommige meisjes hier (denk: kort rokje en nog korter topje) maar het was wel aangenaam. De eerste regenbui leek nog ver weg.
We hebben een aantal mensen leren kennen in the School of Modern Languages. Het vak Dutch hoort bij het programma van de studie Duits hier, dus alle mensen waar wij mee te maken krijgen geven ook vakken die met Duitsland of de Duitse taal te maken hebben. Zo leerden we een aantal taalassistenten kennen en ook Carol, de docente die ons zal begeleiden waar dat nodig is. Ook leerden we Tony Bushell kennen, de man met wie we al wat email contact hadden gehad. Hij zou eigenlijk onze begeleider zijn, maar hij is het eerste semester op verlof vanwege een onderzoek.
Na nog gretig gebruik te hebben gemaakt van het Internet op de computer in ons kantoor zijn we via een klein postkantoortje waar we wat ansichtkaartjes gekocht hebben een stukje langs de kust gaan lopen. Op een mooi plekje met bankjes zijn we gestopt om van het uitzicht op Anglesey te genieten en om een ansichtkaartje te schrijven. Terwijl we eigenlijk op zoek waren naar de Tesco, kwamen we uit bij Morrison's, een vrij grote supermarkt, en hier hebben we flink wat inkopen gedaan. Die avond waren we nog welkom op een social event van Modern Languages, maar we waren alletwee zo moe dat we een paar afleveringen van de serie 'Scrubs' hebben gekeken en naar bed zijn gegaan.
Woensdag:
Vandaag merkte ik hoe hoog de emoties bij me zitten sinds ik hier ben. Het is echt een emotionele rollercoaster; van kleine tegenslagen kan ik in een enorme dip raken en van kleine leuke dingen voel ik me weer on top of the world. Ik begon me echt af te vragen waarom ik hier gekomen was, of ik niet beter in Groningen had kunnen blijven. Nu ik terug kijk op deze dag kan ik me niet eens meer herinneren wat deze dip heeft getriggered; we hadden een informatieve toer door de bibliotheek gehad, Kees onze office laten zien, met Carol over lesgeven gesproken, met onze roommate, Houssein uit Pakistan, gesproken en 's avonds Atonement gekeken in een grote lecture zaal. Ik had al van anderen die ook weg zijn geweest gehoord dat de eerste paar weken echt een mix van gevoelens zouden worden, maar toch, pas als je het zelf meemaakt weet je pas hoe het voelt.
Donderdag:
Ook deze dag had ik wat last van mijn dip, maar hier kwam wel snel verandering in. Onze landlord kwam wat met ons bespreken en dit gesprek liep heel goed. Hij bleek ons internet al gelijk maandag te hebben aangevraagd en hij luisterde goed naar wat wij te zeggen hadden over de douche en de oven. Nadat ik mijn studentenpas had opgehaald gingen Meg, Ingrid en ik in een heel leuk koffiehuisje koffie drinken. Ook kan je daar de schattigste cupcakes eten, dus konden we t niet weerstaan ieders één te kiezen. Ingrid en ik waren van plan die avond naar Harry Potter 5 te gaan, want de Engelse studievereniging zou die, net als de vorige avond Atonement, draaien in een lecture zaal, maar Meg nodigde ons uit om mee te gaan naar salsa les. Dit leek ons heel leuk, dus na een mobiele telefoon te hebben geregeld en lekker te hebben gegeten werden we door Meg opgehaald voor onze eerste salsa les!
Nou klinkt dit veel spannender dat het is; er was geen Antonio Banderas-lookalike die met zn soepele heupen ons de salsa ging leren. Nee, wij kregen een beetje kleurloos uitziende Brit die toch wel verbazingwekkend goed gevoel voor ritme had. Helaas ook geen Antonio's onder de leerlingen; oudere britten die vrij stijf waren of jongere mannen die erg zenuwachtig waren. In de advanced groep die naast ons dansten ging het er een stuk soepeler aan toe!
Al vrij snel kwamen de danspasjes die ik bij meneer Vieberink heb geleerd weer omhoog en toen de les voorbij was had ik aardig wat met mn heupen geshaked! Na de les was er nog vrij dansen, en aangezien je niet mag weigeren heb ik nog met Pat (een hele lieve oudere vrouw), Meg, Ingrid, BJ en de leraar zelf nog gedanst. Volgende week gaan we weer!
