Hiek naar Århus

In de nachttrein naar Kopenhagen. Naast me zitten twee zwijgzame interrailende Zweden. Het gesprek vlot niet echt, de een slaapt en de ander vraagt alleen of ik papier heb voor zijn dagboek. Zo weinig als hij zegt, zoveel schijft hij op. Als hij zijn derde vel papier heeft gevraagd bedenk ik dat ik deze inspirerende omgeving maar moet gebruiken voor het begin van mijn weblog. Want wat doe ik in de nachttrein naar Kopenhagen? Ik ben onderweg naar Århus, de tweede stad van Denemarken, waar ik tot kerst zal vertoeven. Ik ga maandag  beginnen met  een master 'Journalism and Media within Globalization: the European Perspective'. Met mijn bachelor Spaans op zak lag een reis of een studie naar een warmbloedig Latijnsamerikaans land meer voor de hand maar het lot en de voorzienigheid van mijn grenzeloze ambities wezen in noordelijker richting...Wat hieraan vooraf ging:

Vorig jaar deze tijd bedacht ik me tijdens mijn stage bij het ANP: ik wil journalist worden. Maar ook nog verder studeren. En naar het buitenland. Na wat googelen  vond ik Mundus journalism, en las de wervende en enigszins intimiderende  tekst:

'You will study in three European countries.  You will be able to specialise in one of three distinct areas of journalism: war and conflict, business and finance, and citizenship.  You will be part of a group of 40 students selected from a pool of candidates from around the world.  You will be part of a network of classmates that draw on a variety of experience and knowledge and meet the global ambitions of the degree. The Erasmus Mundus Masters Journalism and Media seeks to produce alumni who will shape the future of global journalism.'

Ik schrok een beetje van het eisenpakket dat stond onder het kopje 'admission' maar besloot dat niet schieten altijd mis is. En liet mijn Engelse taalkennis officieel testen, zeurde  om aanbevelingsbrieven bij mijn stagebegeleidster en mijn docent aan de UvA, liet mijn briljante nichtje Lisa engelse cv controleren, probeerde mijn motivatie onder woorden te vatten en stuurde het hele zaakje op 20 januari in drievoud naar Denemarken, net op tijd voor de deadline, zoals het een echt journalist betaamt. Dacht ik. Ik bleek drie maanden te vroeg te zijn, want die deadline gold alleen voor niet-EU inwoners. Na drie maanden duimendraaien kwam het verlossende mailtje: 'Gefeliciteerd, je hoort bij de 42 hoogst excellente en uiterst internationale studenten die uit 482 aanmeldingen zijn uitverkoren te beginnen etc etc. '  Ik deed een rondedansje en voelde me erg uitverkoren. En erg de enige Nederlander tussen de Indiers, Bengalen, Maltezen, Malawiërs, Witrussen, Chilenen en andere exotische nationaliteiten zoals Duitsers en Amerikanen.

En ik besefte dat ik nu toch echt moest beginnen met mijn bachelorscriptie en het zoeken naar een baan. Dat bleek geen gelukkige combinatie, maar de scriptie kwam af (vraag niet hoe) en ik vond werk als kelner bij Rotterdams meest sfeervolle 'vreetschuur': Hotel New York. Na een zomer vol zonnenschijn, volle terrassen maar eigenlijk bovenal regen werd het alweer tijd om ontslag te nemen. Met pijn in mijn hart, want ondanks de tienurige werkdagen,  loodzware plateaus met fruits de mer, klotsende theepotten en briesende koks was het er hartstikke gezellig en maakten de leuke collegakelners, de fooien en liters prosecco na sluitingstijd  een hoop goed. Van mijn opgespaarde fooi kocht ik een frisse nieuwe apple laptop, waarop ik dit verhaal tik. Ik geef toe, ik viel voor het uiterlijk en liet grondig consumentenonderzoek achterwege. Als mac-digibeet kostte het even voordat ik wist hoe de rechtermuisknop werkt ('control klik' ) maar ik voel me erg hip en urban en ben blij dat mijn ipod nu niet meer alleen is. Maargoed.

Tijd voor vakantie had ik niet na mijn ontslag, want mijn ouderlijk huis moest leeg vanwege de verhuizing van mijn ouders naar Berlijn. Poes Pinkie kreeg als eerste een nieuw adres: ze trok in bij Hanyo, Wytske, Neus en Arie (respectievelijk oom, tante, en twee katers op leeftijd). Ze werd al snel omgedoopt tot poes Kinky en integreerde fantastisch, bijna te snel naar mijn zin. Het opruimen van mijn oude kamer leek een eindeloze klus want foto's, kindertekeningen, liefdesbrieven en van de radio opgenomen bandjes moesten allemaal bekeken, gelezen en beluisterd worden. Daarna volgede er nog een weekendje Lowlands met Ileen, waar zus en ik en nog een buslading vrienden oa uit ons dak gingen op NERD, hard gingen op LeLe, spaceden op X-tea-C (onschuldig drankje hoor) crowdsurfden op balkanbeats en daarna hard in een gat in het publiek vielen (ik, niet Ileen...). Al met al een geweldig, zonnig maar ook vies, nat en vermoeiend weekend. Maar ik had het niet willen missen! Op  mijn tandvlees pakte ik mijn tassen in, tot mijn inboedel gereduceerd was tot een koffer, een backpack en een fiets. Nadat ik mijn familie en vrienden had uitgezwaaid verruilde ik het ene lage land voor het andere en mijn ouderlijk huus voor Århus! Ahoy! Binnenkort meer nieuws!

Liefs van Hieke