Het weer werd kouder en de dagen donkerder en korter. Samengevat: de afgelopen twee weken zakte ik weg in een pre-winterdepressie en mijn inspiratie om een nieuw verhaal te schrijven verdween als de blaadjes van de bomen. Tot overmaat van ramp was de tweede examenweek aangebroken en examens worden hier gegeven in de vorm van essays. Dat betekent een week lang eenzame opsluiting met weinig daglicht, liters oploskoffie en veel vieze bekers op je bureau. Daar moest verandering in komen, besloten we...
Wie: Emma , Leo, Matthew en ik
Wat: naar het concert van de uber hippe band Vampire Weekend
Waar: Hamburg (mijn nieuwe heimat!)
Waarom: Avonturen beleven stimuleert je brein. En dat heb je hard nodig als je een essay van 4000 woorden moet schrijven over “de transformatie van de soevereine staat”.
Hoe: liftend, want blut vanwege de Deense levensstandaard.
In eerste instantie zou het een liftwedstrijd worden. Maar uitgerekend de heren in het gezelschap waren minder gecharmeerd van dit roekeloze plan en namen de trein. Emma en ik twijfelden even maar besloten dat we stoer genoeg waren om dan maar samen te gaan. Met pepperspray in onze handtas , dat dan weer wel (op aandringen van de gastouders van Emma. Pepperspray is overigens legaal in Duitsland, bij gebruik op dieren). Koud aangekomen bij de oprit krijgen we na drie minuten duim opsteken onze eerste lift van een vriendelijke pas afgestudeerde tandarts. Op onze vraag of ze weleeens eerder lifters heeft opgepikt antwoordt ze: “ nee, maar jullie leken me niet zo gevaarlijk.” Na een gezellig gesprek over het Deense woord voor gezelligheid (hygge) zet ze ons af bij een tankstation. In de wegrestauratie raken we aan de praat met een hilarische fransman, die deel blijkt uit te maken van de nog hilarischer franse band Grossogadgetto, op de terugweg van een festival in Aarhus. Emma: "Que musique faisez-vous?" Zanger: "On fait du bruit. Wij maken herrie." Helaas is de tourbus al volgeladen met bandleden. Onze tweede lift krijgen we van een vader en zoon op weg naar de Duitse grens om goedkoop bier in te slaan. De rit begint saai: typisch geval van Scandinavische zwijgzaamheid, is onze inschatting. Gelukkig staat de autoradio aan. Dan krijgt de reis onverwacht toch nog een muzikale wending. Na een half uur absolute stilte draait pa de volumeknop van de radio omhoog en begint mee te brullen met Wake me up before you go go van Wham! ons aanmoedigend om mee te doen. Na deze uitbarsting weer absolute stilte tot het tweede tankstation, waar we worden opgepikt door Christian, een Spaans-Deense zakenman met een vlotte babbel, een flitsende BMW en bijpassend rijgedrag. Hij is op weg naar Berlijn, maar verliest zich in zijn monoloog over de do–it-your-self mentaliteit van de Jutlanders en mist de afslag. Dus staan we amper vier uur na ons vertrek zomaar ineens in hartje Hamburg!
Op naar de volgende uitdaging: op zoek naar het huis van Josh, ons crash-adres. We zouden eerst bij een vriendin van Emma logeren, maar die zegde last minute af. Maar als je bij vreemde mensen in de auto durft te stappen, dan durf je ook bij vreemde mensen op de bank te slapen. Op couchsurfing.com (“Creating a better world, one couch at a time”) hadden we de dag ervoor tien knappe, interessante, en betrouwbaar uitziende Hamburgers een berichtje gestuurd. De enige die ons voor vertrek terugmailde, was Josh. Natuurlijk mochten we blijven slapen, hij had alleen geen couch want hij was pas verhuisd...Josh blijkt een vriendelijke Amerikaan met wel tien verschillende banen: freelance leraar, freelance fotograaf, freelance journalist, freelance muzikant en freelance ontwikkelingswerker. Hij noemt couchsurfing een “way of life”, en heeft gemiddeld drie keer per week surfers over de vloer. Volgende maand gaat hij een half jaar al couchsurfend op wereldreis.
Nog geen tien minuten na onze kennismaking met Josh staan we weer op straat, met zijn sleutel in onze zak, lichtelijk verbijsterd over zijn bijna fundamentalistische gastvrijheid. We hebben afgesproken met Leo en Matthew, en onze Deense telefoonnummers doen het niet. Afspreken voor een onbekende krantenkiosk in een onbekend treinstation in een onbekende stad zonder mobiele telefoon klinkt avontuurlijk maar is vooral onpraktisch. Natuurlijk dreigen we te laat te komen, dus besteden we het geld dat we hebben uitgespaard met onze lift-actie aan een veel te dure taxirit naar het station, waar we vervolgens een kwartier op Leo en Matthew moeten wachten. Het concert van Vampire Weekend blijkt zich af te spelen in een enorme bunker, de Hamburger Flakturme. De industriële sfeer past goed bij de Hamburger Hipsters (bandana’s zijn het helemaal onder de mannelijke Vamire fans). Het concert is goed, het voorprogramma beter. Een kansloze poging om backstage te komen naderhand,(“wij zijn journalisten”) lukt wonderbaarlijk genoeg. De gitarist van het El Guincho, de support act, een 23-jarige Barcelonees die eruit ziet als 17 blijkt een beetje overwerkt en overvallen door het succes van zijn band. Een paar maanden geleden was hij nog verkoper en nu speelt hij elke dag in een andere stad. “waar ben ik ook alweer? Oja…Hamburg…” Backstage blijkt niet zo spannend als het klinkt en de band wil naar bed, dus om een uur ’s nachts gaan we in de mistige zondagnacht op zoek naar een bar. We belanden in “La Tortuga”, een donker hol met veel doodshoofd-decoraties aan de muur. We drinken Astra, het lokale bier, en verbazen ons over de prijs: twee euro! Wat een pre-deense prijzen. Leo kan het niet laten de pepperspray uit te proberen, met als een enorme hoestbui als gevolg. Rond een uur of drie gaan we naar “huis”. Ik heb nog nooit zo lekker op een vloer geslapen. Als we wakker worden blijkt Josh vertrokken. Als ik thuiskom in Aarhus, heeft hij een berichtje achtergelaten op mijn couchsurfing-pagina: “Hieke and Emma stayed with me for one night, and we got along very well. They were both very sweet, friendly, outgoing, and truly, I felt, embodied the couchsurfing spirit. I would recommend hosting them anytime, as they were clean, friendly, and wanted to share. Come back and visit anytime!" Lang leve de onbekende medemens.
Vampire Weekend: http://nl.youtube.com/watch?v=P_i1xk07o4g
El Guincho: http://nl.youtube.com/watch?v=mTJYj_uL1NQ
Grossogadgetto: http://www.myspace.com/grossogadgetto
Wat een kleurrijk verhaal, leuk om te lezen......., liften moet je allemaal eens uitproberen.....ooit deed ik dat ook , in de prehistorie, maar toen was er nog geen pepperspray....overigens heel verstandig om dat mee te nemen .......hoe zit het met je zelfverdedigingstechnieken naast de spray? Als we elkaar weer eens zien kan ik je een paar leuke stoten en trappen aan de hand doen, want in mijn klas leren de kinderen zelfverdediging en daar heb ik ook al veel van opgestoken!
Het is begrijpelijk dat je na een tijd nieuw en spannend en leuk even een dip hebt.......en zo'n avontuur kan je weer helemaal inspireren, dat is goed gelukt.......
Het is zaterdagmiddag.....ik ben net bij oma Lena geweest, daar was je moeder op visite.......gezellig even zitten babbelen......je familie is nu bij Viktor op de receptie en verjaardag enzo........daar zul je ongetwijfeld wel alles over horen!
Lieve Hieke.........het ga je weer goed meisje en veel sterkte bij het schrijven van je essay!
Groet Leonie