Ik was ervoor gewaarschuwd en het cliché is waar: hoe noordelijker, hoe donkerder, hoe depressiever. Ik sta op in het donker, ga naar college in het donker, en kom terug in het donker. Niet echt om vrolijk van te worden, maar de Denen hebben zo hun methodes om door de koude, donkere dagen te komen: ze maken het hyggelig (gezellig). Ze branden kilo’s kaarsen en zetten de verwarming op dertig. Ook in de collegezaal en zelfs in de kroeg. Op mij heeft dit het volgende effect: ik val in slaap tijdens de les en ik krijg dorst dus ik drink meer en word sneller dronken. En ik ben na binnenkomst vijf minuten blind door mijn beslagen bril. Maar je moet wat. Ik ondernam vorige week diverse pogingen om mijn winterdepressie zo gezellig mogelijk te maken:
Ik ging naar het filmfestival en bracht het gehele weekend door in de (donkere) bioscoopzaal. Ik heb, korte films meegeteld, misschien wel dertig films gezien. Voor nix! Bier, sigaretten en boodschappen zijn hier niet te betalen, maar net zoals onderwijs is cultuur gratis. Dat is nog eens wat anders dan uren in de rij staan voor twijfelachtige Sloveense b-films op het IFFR…Naast verantwoorde docu’s over Afrika en een behoorlijk aantal Nederlandse producties, was de meest bijzondere film-ervaring van dit weekend “trash the film” in het voormalige slachthuis. In een luguber gedecoreerde kelder werden obscure Duitse cultfilms uit de jaren tachtig vertoond, gepresenteerd door een man gehuld in plasticfolie gedecoreerd met plakjes salami, met een varkensmasker op. Na de voorstelling stak de presentator bij wijze van performance/ludiek statement tegen de bioindustrie/obscene onzin een in een condoom gehulde hotdog in zijn kont. Die. Hij. Daarna. Opat. Over eten gesproken. En om een brug te slaan naar mijn volgende gezellige activiteit:
Ik heb me deze week ook bekwaamd in wat meer kneuterige bezigheden: koekjes en taarten bakken. Aangestoken door mijn huisgenoot Carl, die een koksopleiding doet, en constant koekjes bakt, waardoor het heel lekker ruikt als je binnenkomt, heb ik respectievelijk brownies, kaneeltaart en oatmealcookies gebakken. Ok, met een prefab bakmix. Sorry mam. Carl vond het ook onsportief, maar de Deense bakmixen zijn echt een uitvinding. Je hoeft alleen water toe te voegen!
Wat me brengt op mijn laatste actie tegen de winterdepressie: het zwembad. Voor de vorm trok ik vijf baantjes, om daarna twee uur te chillen in het bubbelbad, de sauna en het stoombad. En de zonnebank, bij wijze van lichttherapie. Gezelligheid kent geen tijd! Alleen wel onder het zonnekanon… Ik kwam eruit als een rookworst. Voortaan ga ik wel in een kaarsvlam staren als ik licht nodig heb. Overigens ligt er nog meer supergezelligheid in het verschiet: Sum en Tes komen dit weekend naar Kopenhagen!
we bellen!
xx