Vanmorgen hebben we om 7:45 uur ontbeten. Half negen zijn we naar de Cango Wildlife Ranch gereden. Het park was schitterend. We moesten een kwartier wachten voor de guide tour en zijn toen het slangenverblijf in gegaan. Wat je daar zag wil je niet graag tegenkomen in het echt, wat een slagen. Een van de meest giftige is de King Cobra, deze slang kan in één keer 200 tot 500 mg gif produceren. Een mens heeft maar 12 mg nodig voor een dodelijke afloop.
Daarna zijn we langs de tijger welpen en de jonge cheetah’s gelopen. Venita, de eigenaresse van La Pension waar we gisteren verbleven, heeft een dochter Nikita en de vader van haar vriendje is de eigenaar van de Cango Wildlife Ranch. Eén van de welpjes is vernoemd naar Nikita als verjaardagskado voor haar.
Ook de cheetah’s waren prachtig om te zien. Wat een velletje hebben die beesten. Ze waren nog erg jong en speels. Na het kwartier hebben we ons gemeld bij de verzamelplaats. We kregen een rondleiding door een ander gedeelte van het park. Als eerste gingen we een soort tempel ruïne in waar vleermuizen hingen met een vleugel spanwijdte van ongeveer 1 meter! Gelukkig bleven ze hangen! De tour ging verder langs allerlei verschillende dieren zoals de hippos, crocs, flying foxes, roofvogels etc. Waar het natuurlijk allemaal om ging waren de grote katten!!! Via een pad op palen liepen we over de verblijven van de verschillende katten. We hebben onder andere de witte tijger gezien, de leeuw en zijn leeuwinnen, een jaguar en de cheetah’s.
Aan het einde van de tour was er de mogelijkheid om bepaalde beesten te aaien voor natuurlijk een bepaald bedrag. Deze kans wilde ik niet voorbij laten gaan als kattenliefhebber en daarom had ik mij ingeschreven om de tijger welpjes en de big cheetah’s te aaien!!!!!!!!!! Na een korte uitleg gingen we eerst het verblijf in van de Cheetah’s. Wat een prachtbeesten zijn dat. Ik moest ze van achteren naderen en mocht ze alleen aaien op hun rugkant. Dit ben ik wel gewend van Pluis, dus geen probleem! Hun vacht is lekker stug, maar achter hun oren zit zwart haar dat heerlijk zacht aanvoelt. De ranger vertelde ons dat de Cheetah’s met behulp van de zwarte vlekken op hun vacht kunnen zweten, de vlekken zitten niet alleen in de vacht maar ook op hun huid. Daarna zijn Ray, Olaf en ik het verblijf van de tijger welpen ingegaan. Ook deze kleine katten mochten we aaien! Dit was een ervaring om nooit te vergeten!!!
Na deze mooie ervaring hebben ook nog maar even een Carpet Python beetgehouden met heel de familie! Wat een beest! Hij voelt heel anders aan dan dat we gedacht hadden, namelijk warm en zacht. Maar wat een bonk spier! Bij Olaf kroop de staart van het beest om zijn been en die moest echt worden verwijderd van zijn been. Ray had de kop beet en die werd gelukkig bijgestaan door één van de Rangers!
Om 12:15 reden we weg bij de Wildlife Ranch richting de Meiringspoort. Om de Meiringspoort te bereiken moesten we door een prachtige canyon. In de buurt van de Meiringspoort is een waterval aanwezig. Hiervoor moest je eerst een kleine klim van ongeveer 5 minuten overwinnen. Het uitzicht op de waterval was mooi en het water raasde redelijk naar beneden. Omdat het de laatste dagen erg droog is geweest was het de vraag of er wel wat te zien zou zijn.
Daarvandaan moesten we een aardige ruk maken via Willowmore en Steydtlerville naar Kirkwood, omdat we het anders niet zouden halen voor het donker. Uiteindelijk met een snelheid van 140 kilometer p/u kwamen we aan in Kirkwood. Onderweg kwamen we nog door een aantal plaatsjes, soms verlaten maar soms ook erg levendig. In Steydtlerville stond nog een aandenken aan de boerenoorlog (De Groote Oorlog 1914 – 191
. Een paar kilometer verder voor de town of Sunland was onze accommodatie Avoca genaamd. Avoca betekend "the meeting of the water" en is een citrus farm. Wij hadden een River Chalet gehuurd met uitzicht op de rivier. De River Chalet is een houten hut op palen waar 2 tot 6 personen kunnen vertoeven. Olaf en ik lagen op de zolder die we konden bereiken met een houten ladder.
Ray en Olaf hebben nog even gekanoed op de rivier, terwijl pa en ik de omgeving hebben verkend. Eenmaal gesettled zijn we terug gereden, wat ongeveer 5 minuten in beslag neemt, naar het mainhouse waar Dave and Judy wonen, de eigenaren van Avoca. Hun huis is echt schitterend, als je Out of Africa hebt gezien dan kun je het daar mee vergelijken. Wat uitzicht over de citrusbomen en wat een rustige omgeving!
Op de veranda van het huis hebben we genoten van het avondeten. Judy, de eigenaresse, had Bobotie gemaakt dat is een typisch Afrikaans gerecht, je kan het vergelijken met een vleesschotel. Na het avondeten zijn we teruggereden naar onze boomhut en gaan slapen.
Tot snel!
