Hi guys! Hierbij mijn allerlaatste berichtje vanuit Australie! (En dan zijn jullie eindelijk van me af mwoehaha!).
Na twee dagen relaxen in Alice Springs, een dorpje van niks, maakten wij ons weer klaar voor zes dagen touren in de bus en kamperen. De eerste drie dagen bestonden vooral uit het overbruggen va
n de enorme afstand van Alice Springs naar Darwin. Onderweg passeerden we de steenbokskeerkring, waarmee we
dan officieel in de tropen waren aanbeland. Op dit moment zitten we in de build-up van droog naar nat seizoen, wat inhoudt dat de eerste stormen zich aandoen en de vochtigheidsgraad stijgt naar zo'n 99%, totdat de ergste regen uiteindelijk gaat vallen vanaf december/januari ongeveer. Deze vochtigheid in combinatie met een temperatuur van 35 graden staat erom bekend mensen krankzinnig te maken en ik kan me dat nu wel enigszins voorstellen. Zelfs wanneer je stilzit druipt het zweet van je af en tijdens lopen voelt het aan alsof er twee blokken beton aan je voeten zijn bevestigd.
Tijdens onze eerste twee dagen vielen de weersomstandigheden nog mee (relatief gezien). Onderweg maakten we enkele leuke stops langs onder andere:
The Devils Marbles, rotsformaties in de vorm van reusachtige kiezelstenen met een of andere ingewikkelende geologische ontstaanswijze, waarmee ik jullie zeker niet ga vervelen.
The Daly Waters Pub, aparte kroeg midden in de outback, met als traditie dat
elke reiziger iets van zichzelf moet achterlaten daar, van beha tot rijbewijs.
De Mataranka thermal springs, helaas iets te warm water
om echt verfrissend te zijn in de tropische temperaturen.
De tweede avond begon het klimaat echt tropische vormen aan te nemen en ervaarden wij voor het eerst hoe het is om compleet badend in zweet in slaap te vallen in onze tentjes en in dezelfde toestand weer wakker te worden. De Canadezen in onze groep hadden een vreemde drang om te praten over sneeuw en toen zelfs het koude water in de douche niet meer koud genoeg was, besloten wij ons maar zoveel mogelijk te verkoelen met ijsklontjes op polsen en koude biertjes.
De ochtend daarna brachten wij door in Nitmiluk national park, oftewel Katherine Gorge, wat bestaat
uit een soort van canyon met in het midden de Katherine River. Hier besteedden wij een paar uurtjes met vergeefse pogingen tot kayaken, uiteindelijk eindigend in ons relaxed dobberend in onze zwemvesten in het water. De rest van de middag brachten wij door in de bus, de laatste kilometers afleggend naar Darwin.
Bij aankomst in Darwin hadden wij een nacht de luxe om te genieten van de airconditioning, waarna
we ons oud en vertrouwde toerbusje omruilden voor een 4WD om drie dagen rond te touren in de indrukwekkende nationale parken Litchfield en Kakadu. Aangezien dehydratie en oververhitting een reeel gevaar is met dit weer, werd het echte hiken zoveel mogelijk beperkt en bestond ons dagschema vooral uit rijden van de ene waterhole naar de andere waterval voor een verfrissende plons.
Een ding waar we nu ook rekening mee moesten houden waren de krokodillen, die helaas vele idyllische beekjes en watervallen onbegaanbaar maakten. De
eerste dag hadden we de mogelijkheid om ze in het wild te bewonderen tijdens een riviercruise, waarbij ons vooral op het hart werd gedrukt handen en hoofd binnen boord te houden. De meeste plekken binnen Kakadu park zijn voorzien van een krokodillen waarschuwingsbord en hoe vaak onze gids ook
moest uitleggen dat de betreffende zwemplek geen krokodillenhabitat was, toch hadden wij menigmaal geruststelling nodig (misschien enigszins te maken met alle enge verhalen, die dezelfde gids vertelde over opgegeten toeristen etc.)
Een van de mooiste plekken in Kakadu was de Jim Jim falls, een 200 meter hoge waterval, gelegen in een enorme U-vormige klif. Helaas was op dit moment de
waterval redelijk kalm, maar gezegd wordt dat slechts 1 op de 2000 bezoekers daadwerkelijk water in de Jim Jim falls ziet, dus blijkbaar hadden we geluk. Tijdens dry season staat de waterval namelijk droog en tijdens wet season stroomt de hele vallei onder en is de waterval onbereikbaar.
De laatste dag in Kakadu had ook ik mijn grens bereikt en verlangde ik alleen nog maar airconditioning. Terugkomst in Darwin betekende ook gelijk het afscheid van veel mensen, iets waar ik
vanavond ook aan moet geloven. Na een vlucht van Darwin naar Sydney vannacht en maandag van Sydney naar Amsterdam zal ik komende dinsdag weer in ons koude kikkerlandje aanbelanden! Eindelijk weer: eigen bedje, zonder slippers in de douche staan, frikandel speciaal, pepernoten en oh ja, familie en vrienden natuurlijk! Tot snel!!
