Afrika

August 2, 2012 - Rabat, Morocco

De dag voor Marokko gaan we naar Gibraltar. Dé kleine Engelse nederzetting waar we in een grote engelse bus het stukje grond bekijken. Bizar om hier met ponden terecht te kunnen, en geheel in stijl Engelsen voorbij zien komen.

De volgende dag vertrekken we met de ferry naar Africa. We zijn er klaar voor, en vertrekken vroeg naar de boot waar we nog een kopje koffie zetten met ons 12volt koffiezetapparaat. Eenmaal op de boot begint iedereen driftig papieren in te vullen, hierin gaan we mee. Op de boot is het restaurant leeg, op 12 croissantjes na, die daar liggen voor mensen zoals wij. We kopen de helft, aangezien wij gelukkig niet aan de Ramadan doen met deze hitte.

Eenmaal Tanger (Marokko) in moeten we bij de politiecontrole nog wat stempels krijgen en hup, daar gaan wij, Marokko in. We verbazen ons erover dat mensen 10 tot 12 fietsen, oude koelkasten en gehele keukens op hun auto/busje krijgen. We constateren dat dit toch echt afrika is. Langestrekte arme gebieden met niets, bananenveldjes en stinkende brandlucht. Na een uur rijden vallen we in strandstoeltjes om wat te eten. Voor het eerst sla ik de kaart van Marokko open en opeens zakt de moed in mijn schoenen als ik zie dat we duizenden kilometers in de zon moeten afleggen. Ik realiseer mij dan pas dat reizen door de Sahara ook “niet leuk” kan zijn. Na een hele flinke maaltijd voel ik mij beter en kan ik het weer overzien. Mooi om te voelen dat eten je lichaam goed doet, en helder kan nadenken. Roel eet teveel. Hij klaagt en voelt zich slecht en loopt steeds harder in de zon. Bij “ik trek het niet meer, ik ...” grinnik ik en verlies ik hem uit het oog. Even later verschijnt er een Roel met een brede lach en is alles weer goed.

We trekken naar Rabat, waar wij een Visum voor Mauretanie gaan regelen. Deze drukke stad is geen christen te bekennen. Eten is lastig gedurende de dag. Het is weinig verkrijgbaar en eten in het openbaar voelt niet goed, wanneer niemand dat doet. Ook zien we niemand water drinken of roken. We ontmoeten een Nederlandse Marrokaan waarmee we na zonsondergang een bakje slakken leegslurpen. Hij verklaart ons, zoals zovelen, voor gek. Met een auto naar Gambia....

We gaan  op zoek naar de Mauretaniaanse ambassade voor ons visum. Snel het (franse) formuliertje invullen, 2 pasfoto’s erbij en we krijgen te horen dat we de volgende dag onze visum kunnen afhalen. Het voelt raar om onze paspoorten daar achter te laten. We gaan terug naar ons hostel om zoete broodjes naar binnen te werken en een mooie kralenketting te kopen voor aan onze binnenspiegel. We genieten en worden uitgelachen omdat we onze Marrokaanse thee niet goed kunnen inschenken

De liefde voor onze Benz is gegroeid. Het verbruik blijkt zuiniger dan gedacht en hij loopt als een zonnetje. Hij zoeft met ons mee op de snelweg en lust geen extra olie of andere vloeistoffen. De arabische geluiden knallen door de speakers en we genieten van het gejengel. We vertrekken binnenkort vol vertrouwen richting de grote zandbak van afrika. Wij, de Benz en onze stemming zijn er klaar voor!

 


Pictures

DSC_0188
Kopie van DSC_0235
Kopie van DSC_0238
Kopie van DSC_0098
 
 

5 Comments

Myrthe:
August 3, 2012
wat zijn jullie toch ook leuk!!!
Tjerk:
August 3, 2012
Wat zijn jullie toch ook lelijk..... Fijn dat jullie Marokko hebben gehaald!! hoop dat jullie zonder verdere reparaties Gambia halen!! Great Succes!! Rusland is moelijk nice! Vanavond naar Club Pacha. Vodka is nice
Lilly Koene:
August 3, 2012
He,

Die rooie tussen de zonnebloemen is prachtig!!
Ik geniet mee met de trip via fuzzy :)
Geniet jullie!
Anke:
August 4, 2012
Misschien zijn de zandtaartjes in de grote zandbak eetbaar? Geen mens die je daar kan betrappen op het eten van de taartjes overdag!
Willy:
August 6, 2012
Heej Jelt,
Leuk dat je vanavond belde!!Die foto tussen de zonnebloemen wil ik hebben! Dat lange haar staat je veel mooier dan het korte...:(
Klinkt goed allemaal. Pas goed op elkaar. Kus, Wils
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login