Benzloos

August 22, 2012 - Banjul, Gambia

Ai, de laatste dagen in Gambia braken aan. Wat een genot om Gambia binnen te rijden. De mensen zijn relaxed en we weten dat we nog 1 ferry verwijderd zijn van de plek waar we onze Benz willen verkopen.
Wanneer we voor deze laatste ferry staan doet hij het ineens niet meer, hij vertoond geen teken van leven meer. Ik geloof dat ik iets te lang heb geluisterd naar de muziek, want de accu is leeg. Met onze startkabels krijgen we hem weer aan de praat. We laten hem stationair draaien voor de ferry, maar aangezien we nog uren moeten wachten, loopt de temperatuur van de motor op. De motorkap open zetten en de ventilator op zijn heetst helpt. De motor wordt weer 90 graden.
Op de boot zijn we de enige die de motor stationair heeft draaien. We zijn in zuid Gambia en hebben de laatste ferry overleefd. Nog maar 200 km en dan zijn we aan de kust. De weg is eerst nog slecht, maar wordt al snel beter. Ondertussen delen we nog wat gadgets uit aan agenten en maken we kinderen blij met voetbalplaatjes. 's avonds laat belanden we aan de kust in Gambia waar we uiteindelijk de auto zullen verkopen.

Onze Benz, die ons zover heeft gebracht, en waar we enorm veel avonturen mee hebben beleefd, voelt ineens als een last. We moeten er vanaf, en wel binnen een paar dagen! Eerst maar even langs een paar Nederlanders die ik 4 jaar geleden ook heb ontmoet. We vertellen dat we de auto kwijt willen, en horen nare verhalen van mensen die geen geld gekregen hebben. Ook zien we tot onze grote schrik dat enkele garages wel 3 of 4 van deze type mercedessen te koop hebben. Hoewel de prijs erg variert, hopen we er toch wel bijna 2000 euro voor te krijgen. Na een paar dagen onderhandelen komen we tot een prijs van 70.000 dalassi (ongeveer 1.750 euro). We eisen dan wel dat de auto direct ingevoerd wordt in Gambia, en op Gambiaans kenteken staat.
DSC_1054
Twee dagen voor ons vertrek komt de koop rond. Een Gambiaan, Omar Bah, die 4 dagen geleden een grote auto van een brit heeft gekocht, koopt ons beestje. We rijden met zijn auto naar de douane waar de belasting wordt betaald. We proberen met een veel te goedkope schroevendraaier de Nederlandse platen te verwijderen, wat maar deels lijkt te lukken. Er wordt ons beloofd dat de auto nog dezelfde dag terugkomt, en dan kunnen we de plaat eraf halen. Na uren wachten zien we onze rode bolide terug en veel te hard aan komen rijden met twee Gambianen. Onze kentekenplaat hebben ze er met grof geweld afgebroken, zodat we er 2 schroeven, en een stuk autolak bij krijgen.

Maar dan het volgende probleem: 70.000 dalassi omwisselen tijdens de ramadanDSC_1063. We realiseren ineens dat een wisselkantoortje niet zomaar 1750 euro in kas heeft. 1 wisselkantoortje blijkt wel 2000 euro te hebben, maar als we zien dat we briefjes van 500 euro gaan krijgen leggen we uit dat alleen 50 euro wordt geaccepteerd in Nederland (de kans op neppe 500 briefjes leek ons te groot). Tien wisselkantoortjes verder, waar we 50 tot 200 euro sprokkelen, en we hebben alles in euro's. Dat voelt goed!
Aan het eind van de dag spoeden wij ons huiswaarts met 2 kentekens onder de arm. We prikken de kentekens in het strand en genieten van een visje met rijst en een leeg strand.
Wow, de ervaringen vliegen ineens weer voorbij en we zijn intens blij dat alles is gelukt. Wat een mooie reis was dit! Het ging niet altijd vanzelf, en het heeft de nodige momenten opgeleverd van: "waar de # zijn we mee bezig", maar mooi was het zeker! Voldaan stappen we in het vliegtuig met een dikke portemonnee, 7.300 kilometers op de teller én een onschatbare ervaring rijker.

Toch voelt het raar om onze SH-PP-22 in de steek te laten.



Pictures

DSC_0637
DSC_0645
DSC_0732
DSC_0740
 
 

2 Comments

Hesselien:
August 23, 2012
Ik heb genoten van de verhalen en foto's, wetende dat alles goed gegaan is. Ik kan me best voorstellen dat je af en toe gedacht hebt: Waar zijn we mee bezig? Wat een bijzondere reis!
Groetjes, Hesselien
Olle:
September 10, 2012
Ha Roel en Jelte!

Ik zit mijn vakantiefoto's te bekijken en kwam er een tegen met jullie en jullie auto erop. Nummerbord gegoogled en hier terecht gekomen. Leuke reis gehad zo te zien! Ik heb nog doorgeploeterd tot Dakhla en vanuit daar toch maar de bus naar Agadir genomen om weer in fietsbaardere gebieden te komen.

Olle
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login