Mensen en hun verhalen - top!

April 8, 2018 - Zonnebeke, Belgium

 

Het geeft ons een fijn gevoel op deze reis zoveel verschillende mensen te ontmoeten, elk met hun eigen verhaal…:

Laos: twee dagen rondtrekken met een gids die opgegroeid is in de jungle en die met ons heel veel gedeeld heeft uit het jungleleven: hoe te overleven op vlak van eten en drinken, hoe je allerlei dingen kan maken uit gerief dat de natuur je verschaft, hoe je ‘medicijnen’ vindt in de jungle en wat ze voor je kunnen betekenen en… hoe het leven eraan toe gaat in de jungle… hoe een jongen een meisje kan trouwen onder welke voorwaarden, enz…

Nieuw-Zeeland: een man van onze leeftijd, altijd veel gereisd… nu is zijn vrouw ziek, maar ze gunt hem toch nog steeds zijn reislust, zodat hij om de zoveel maanden er eens een 4-5 weken op uit trekt.

Israël: een jongeman die voor 5 maanden op reis is, nu al 2 maanden geleden vertrokken, heel vriendelijk tegenover zijn medetoeristen, maar ook heel assertief om “commerce" te doen met de Laotianen.

Canada: twee meisjes die ook al een tijdje samen op weg zijn doorheen Indonesië. Het valt ons wel op dat er heel veel jonge meisjes hier rondreizen, soms alleen, maar meestal met enkelen.

Australië: het jonge koppel dat zijn jaar huwelijksreis moest onderbreken na 5 maanden om, wegens een overlijden in de familie, toch huiswaarts te keren… en daarna opnieuw te vertrekken. Blijkt dan dat hun ouders zoveel trekken gemeen te hebben met onze ouders… grappig!

Vietnam: de jonge gast die (aangezien zijn ouders niet voldoende centen hadden) een studiebeurs verkreeg om in Laos te gaan studeren en een jobke als nachtportier opneemt in ons guesthouse om wat geld bij te verdienen om zo zijn vertier te kunnen betalen. Intussen heeft hij Laotiaans geleerd en een beetje Engels dat hij graag oefent met ons, de toeristen. Hij vroeg ons zelfs een paar zinnetjes in het Frans voor hem te vertalen.

België: tot nu toe slechts één koppel Belgen ontmoet, een ouder koppel uit Nazareth bij Gent, blij om eens een woordje Vlaams te kunnen spreken.

USA Colorado: een jong koppel dat een jaar verlof had genomen (Hoe doe je dat? Door je job op te geven uiteraard!) om een deel van de wereld te zien en in de loop van dat jaar o.a. eens te zien hoe andere culturen met hun kinderen  omgaan, en daaruit dan voor henzelf een antwoord te formuleren op de vraag “nemen we kinderen of niet?”.

Groot-Brittannië: een Aziatische man, die een ongeval voorheeft met zijn scooter, en dan dagen aan een stuk geimmobiliseerd in ons guesthouse moet verblijven om zich dagelijks in het ziekenhuis te laten verzorgen.

Frankrijk: de gerant van het Belgische restaurant in Vientiane (Belgian Beer Café) die nu al 8 jaar het restaurant uitbaat, en nog altijd geniet van de vele diverse babbels met zijn gasten.

 

België: op het vliegtuig Bangkok-Brussel ontmoeten we een koppel dat zaken doet in Cambodja. De man handelt in allerlei beton-affairens (een familiebedrijf in België dat intussen al 135 jaar bestaat). De vrouw helpt mee in de zaak, maar zorgt ook voor de ondersteuning van verschillende goede doelen ter plaatse. Ze brengt honderden geëmailleerde kokospotjes mee van ginder om hier te verkopen en met de winst ondersteunt ze plaatselijke ngo projecten in Cambodja.

Om nog te zwijgen van de mensen tegen wie we amper gepraat hebben, maar toch ontmoet hebben… uit Spanje, Duitsland, China (ik sta nu op een selfie met een Chinese jonge gast die mijn baard de max vond


Pictures

IMG_3144
IMG_3151
IMG_3200
IMG_3416
 
 
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login