Mama Rulas en het South Luangwa National Park

April 29, 2011 - Lusaka, Zambia

Na een ontroerend afscheid van Janet en co, vertrokken voor een eindeloze rit met een overvolle bus (van 7u smorgens tot 16u00 snamiddags) vanuit Lusaka naar het oostelijk gelegen Chipata. Op de bus waren we de enige 2 mzungus (blanken) tussen de vele Zambiaanse vrouwen met kindjes en enkele mannen. Na aankomst (dachten we) nog 2 km stappen tot aan campsite Mama Rulas. Het bleken er 8 te zijn!!! Eerst bij een brandende ondergaande zon, daarna in het pikdonker, met elk onze 20 kg rugzak aan de schouders... verschrikkelijk! Vooral als je niet eens weet waar je precies heen moet. Gelukkig vlak bij (op 2 km) Mama Rulas een van hun werknemers ontmoet die ons begeleidde tot aan de camping. Elektriciteit was juist uitgevallen zodat het gewoon pikdonker BLEEF. Enfin, een ferme pint kon de dorst laven en de emoties wat bekoelen. Dan ons tentje voor de eerste maal opgezet, met de zaklamp.

Na een deugddoende nacht op stap in de omgeving. Wie dacht dat de negerkes niet meer in hutjes leven, heeft het mis! De plaatselijke bevolking op het platteland leeft er inderdaad nog zoals wij het als kind getoond geweest zijn op school. MAAR de Zambianen zijn zo lief als dat ze zwart zijn! Fotootjes genomen van vele zwarte kindersnoetjes en blote voetjes. Op de terugweg van onze wandeling, werden we gewaarschuwd voor een zwerm bijen op de weg. Zo erg zal dat wel niet zijn, zeker? Neent, zeker!!! Algauw ondernomen we een sprintje terug al zwaaiend met van alles en nog wat. Resultaat: enkele bijenprikken, een kapotte zonnebril, lensdop van fototoestel kwijt, maar voor de rest oke. De weg naar onze kampplaats dus afgesloten door bijen.

We waren echter niet de enigen die geblokkeerd zaten. De zwartjes hadden echter een oplossing: een short cut doorheen de velden, om dan uiteindelijk weer op de grote aardeweg terug terecht te komen. Doorheen de maisvelden, door de "brousse", via het erf van een gezinnetje, onder begeleiding van een man met fiets en een pagadder van een 6tal jaar oud... Tot daar ons eerste "wilde beesten"avontuur.

's Anderendaags, donderdag 28 april, vertrokken vanuit Chipata naar Mfuwe, met taxi (enige mogelijkheid), via een verschrikkelijke aardeweg van zo n 125 km. Vier uur gereden tot we aankwamen in Flatdogs Camp, vlakbij het Park.

Flatdogs is een heel comfortabele en goed uitgeruste camping, die het Project Luangwa helpt ondersteunen (zie onze vorig artikel over de ontwikkelingshulp), gelegen aan de Luangwa rivier, waar nijlpaarden en krokodillen hun thuis gevonden hebben. Het kamp krijgt na 15u00 bezoek van heel wat aapjes die overal rondhuppelen. Toen het donker werd (vanaf 17u30) kwamen de nijlpaarden landinwaarts om oa doorheen de camping te floreren! Enkel met straffe zaklampen kan je ze te zien krijgen, terwijl ze stilletjes aan t grazen zijn. We mogen dan ook niet in ons eentje doorheen de camping lopen eens het donker is, maar enkel onder begeleiding van een "guard" die desnoods met jou naar t toilet meeloopt. Nijlpaarden op je camping, soms op 20 meter van je vandaan, soms naast je tent: een eigenaardige ervaring!

Later op de avond kennis gemaakt met Dave en Karen Hopson van Project Luangwa: Ze hebben ons onderhouden gedurende een drietal uur met hun boeiende verhalen, schrijnende toestanden, maar vooral zijn het: prachtige mensen met een warm hart voor de Zambiaanse bevolking! Hun inzet is grenzeloos, ongelooflijk! De centen die we voor hen inzamelden zijn dan ook heel hartelijk welkom! Momenteel zijn ze eens te meer een schooltje aan t bouwen in de omgeving. Ze begonnen aan hun project zo n 5 jaar geleden en ondersteunen intussen al een 72tal schooltjes over een oppervlakte van 2000 vierkante km.

Morgen gaan we op bezoek, samen met hen, om een en ander van hun verwezenlijkingen te gaan bezichtigen. Alleen spijtig dat het nu juist 14 dagen verlof is; veel kindjes zullen we er misschien dus niet te zien krijgen. Enfin, we zien wel.

Straks tussen 16 en 20 uur gaan we op "night drive", onze eerste safaritocht, in t donker dan nog! Benieuwd wat het worden zal!

Morgen doen we zo n safaritocht overdag tussen 6u00 en 10u00 smorgens. En hopelijk geraken we zondag hier weg om onze tocht verder te zetten.

Alvast bedankt voor de leuke reacties die we reeds kregen! Saluutjes! We proberen nog wat fotoos op onze blog te zetten... eens zien of dat lukt...


Pictures

Familie Janet
Aan de barbecue
Busrit Lusaka Chipata
Busrit Lus-Chip
 
 

4 Comments

Guido:
April 29, 2011
Ja, Bernard en Hilde, de wilde beesten zijn niet allemaal even groot...
Over een paar dagen komen we ook in die richting, maar ik denk dat we eerst Malawi gaan exploreren.
Het ga jullie goed... en dat je alleen zat tussen de zwartjes is nogal wiedes. This is Africa...
Broer Guido
veronique:
April 29, 2011
amaai mijn voeten
André Decock:
April 30, 2011
de fotos zijn gelukt, en nog mooi ook...zelfs nadat de lensdop verdween...blijkbaar is het daar ook dorstig...of moesten de emoties van de bijen en andere nijlpaardtoestanden doorgespoeld worden...blij dat de centjes goed terechtgekomen zijn...veel succes verder en hopelijk zijn de af te leggen kilometers te voet niet altijd te vermenigvuldigen met 4 of 5...
André.
Erik &frieda:
May 1, 2011
Met veel plezier uw avontuur gelezen
Hou het veilig
Erik en frieda
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login