Jungle avontuur - deel 2

March 23, 2018 - Zonnebeke, Belgium

Nog even iets anders over ons jungle avontuur… ;-)
Eten tijdens onze tocht was voor de eerste dag al klaargemaakt, deels door de organisatie, deels door onze gids. Een ‘local guide' ging met ons mee op stap om dit te dragen. ’s Middags werd dat rugzakje geopend en daar kwamen verschillende gerechtjes uit tevoorschijn, gewikkeld in bananenbladeren en met riet samengebonden: kleefrijst, groentecurry, vleescurry en banaantjes als dessert.
Overnachten hebben we gedaan in een “lodge” bij een van de bergstammen, die we bezochten. Lodge is bij deze een groot woord, want eigenlijk was dit een gelijkaardige hut, zoals deze waarin die bergstammen zelf leven, alleen een stuk groter, want soms logeren er groepen van 6 à 8 personen. Je moet je hierbij een grote met riet overdekte ruimte voorstellen, aarden vloer, geen ramen, een voor- en een achterdeur en binnenin een bamboerek met kookspullen, een rieten ronde tafel van 35 cm hoog en 60 cm doorsnee, enkele zitbanken van 15 cm hoog, 30 cm lang en 10 cm breed. Eveneens een “slaaptafel" (ik vind niet direct een andere naam) die de volledige lengte van de hut innam, waarop een hoop dunne matrasjes, dekbedden en lakens slaapgelegenheid konden bieden aan een 10tal personen naast elkaar. Muskietennetten waren eveneens voorzien.
Om te koken maakte Chai in die hut een vuurtje, met enkele stenen rondom, zodat hij de kookpot (waarin hij soep maakte) op de stenen boven het vuur kon opwarmen, net zoals nadien de “wokschotel” waarin hij de rest prepareerde, om uiteindelijk het smeulende vuur te gebruiken om het vlees te roosteren. Die schelletjes varkensvlees werden tussen 2 nagemaakte bamboestokjes vastgebonden en zo boven het vuur gebakken. Achteraf, op het einde van de maaltijd, is hij dan dat vlees compleet vergeten, aangezien hij in t dorp op zoek was naar “happy water" (de plaatselijke straffe whisky van zo'n 45°). Maar geen nood, want zó smakelijk zag het er nu ook weer niet uit… ;-) Je moet dan nog weten dat het hele kookgebeuren plaatshad op t ogenblik dat het buiten al pikkedonker was en we binnen geen elektriciteit hadden: kaarsen en een mijnwerkerslampje zorgden voor de verlichting. Uiteindelijk kwam daar toch een pittige junglegroenten-soep uit, vergezeld van kleefrijst en een warme tomatenschotel… zonder vlees… .
Vooraf, bij aankomst in het dorp, was het, na een dag behoorlijk afzien, toch echt tijd voor een deugddoend bad! De rivier ter plaatse was de uitgelezen plek hiervoor. De blote kindjes uit het dorp zaten  bij aankomst nog in ons bad… Eens die er uit, was het eerst de beurt aan Chai, onze gids. Daarna was het ons beurt. In ons blootje in de rivier… zalig!
Een “assistente” uit het dorp, een vriendelijk madamke, heel mager, maar erg gespierd, die ‘s anderendaags onze lunch zou helpen dragen, hielp Chai bij het koken en het opmaken van de bedden. Na het avondeten kwam er nog, bij een vuurtje dat buiten gemaakt werd, een bendeke jonge gastjes zitten, voornamelijk als gezelschap voor onze gids. Plezant en gezellig bij het brandende bamboevuur!
Rond 7u30, na een niet zo bijster goeie nacht, opgestaan en opgefrist in de rivier. Intussen had Chai al ons ontbijt bereid: omelet met tomaat en kleefrijst (jawel, weeral). Intussen werd ook een kip geslacht voor de lunch. Aan het gekrijs te horen dachten we eerst dat het een varken was, maar goed, het was dus gewoon een kip. Kip… mmm… een goed idee op zich, ware het niet dat ze de kip na het pluimen gewoon in stukjes hakken en die stukjes dan, met botten en al, klaarmaken in een soort van stoofpotje, zodat je uiteindelijk amper nog weet welk stukje van de kip je aan het oppeuzelen bent. En het is dan ook echt peuzelen, aangezien je bij elk stukje kip met beentjes in je mond zit. Oké,  ik ben ook niet zo zot van graten als je vis eet, maar meestal komt dit toch maar af en toe voor, en niet bij iedere hap. Enfin, lang verhaal kort… appetijtig is anders.
Terzijde: kippen, eenden en (zwartgrijze) hangbuikvarkens (deze laatste in alle maten en gewichten) lopen overal vrij rond in het dorp. Ter verduidelijking… meestal niet in de huizen, want over t algemeen staan die op palen.
Ja… zo’n dorpje op de buiten… bij ons lijkt het meestal toch iets romantischer en lieflijker…

2 Comments

Guido Kindt:
March 24, 2018
Zo weet je ook eens wat Livingstone allemaal moest doorstaan om de bronnen van de Nijl te vinden in centraal Afrika! Hou er de moed maar in... jullie hadden tenminste een gids mee die de weg wist!
Luk Kindt:
March 24, 2018
Amai zeg ... avontuurlijk ... maar zou je niet beter zelf je eten klaar maken ... Hilde, dochter van een slachter, je hebt toch je mes mee om die kip te slachten !
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login