Whisky, olifanten en Pak Ou grotten

March 29, 2018 - Zonnebeke, Belgium

Woensdag 28 maart.
Rond 8u30 komt de minibus ons ophalen om naar het olifantenreservaat te vertrekken. Eerste halte is het Lao whisky village, een toeristisch opgeklopt dorp dat er duidelijk op uit is om zowel whisky, stoffen als allerlei andere souvenirs te verkopen aan toeristen, tegendruk hoge prijzen.
Ter info: whisky is hier nergens te vinden. Lao Lao is een whisky die smaakt naar eau-de-vie en Lao whisky smaakt naar rum. Beide vind ik wel lekker,  dus zullen we wel wat mee hebben naar huis. Ook mijn keppe vindt de Lao whisky lekker smaken!
Ze verkopen in dit dorp ook flesjes met een cobra erin, of een schorpioen… bizar!
Na wat slenteren door het dorp is het tijd om de olifanten op te zoeken. We boekten een trektocht van een uur op een olifant. Mijn vrees wordt waarheid: we komen inderdaad terecht in een houten zetel gemonteerd bovenop een olifant, de onze genaamd “Good Home” . Na een tijdje stappen door het woud, komen we aan een rivier en kruipt onze begeleider vóór ons op de kop van de olifant. Met zijn voeten dirigeert hij de olifant verder, telkens tegen de grote oren schoppend. Leuk op zich wel zo’n wandeling, maar toch wel een beetje triestig voor de olifant. Enfin soit. Via de Mekong keren we terug naar het reservaat.
Daarna gaat het met de boot naar de Pak Ou grotten, een verzamelplaats voor afgedankte boeddhabeelden. Trap op trap af.
We varen achteraf terug naar het olifantenreservaat om er te genieten van een verzorgde lunch, lekker, mooi gepresenteerd in buffetvorm, en voor elk wat wils, vergezeld van water en lookbroodjes.
Terug naar het guesthouse. Beetje moe, maar een dutje zit er niet echt in. Dus dan maar weer de stad in, dit keer zigzaggend door de achtersteegjes,  waar we ook eens een andere kant zien van Luang Prabang. Uiteindelijk gearriveerd in een French Bakery, waar we een lekker glas win kochten en een stokbrood (een écht dit keer) voor vanavond en een paar  croissants voor morgen.
Gisterenavond hebben we nog een hele tijd zitten babbelen op het terras van ons guesthouse met Jem, een jonge Amerikaan uit Colorado die op huwelijksreis was gedurende een jaar! Leuke babbel! Hij vertelde ons ook over een gratis film die we in openlucht konden gaan bekijken in het Sanctuary Hotel hier dichtbij. Een film gemaakt in 1925 door de makers van Kingkong, over het leven in de jungle in die tijd. Een tijd waar de jungle baas was over de mens, en de enige taak van de mens dan was, te overleven.
Vanavond zijn we dus naar die film gaan zien: schitterend! Huizen bouwen, wilde dieren bestrijden, omgaan met huisdieren (zoals een aapje en enkele hondjes), opkweken van kinderen, rijst verbouwen, een kudde olifanten die op hun eentje een heel dorp verwoesten letterlijk “en passant"…van alles kwam aan bod. Mooi en leerrijk!
Na de film zijn we terug ‘naar huis' getrokken en hebben we genoten van ons stokbroodje met kaas. Nog even luchtje gaan scheppen op het terras en dan… onder de wol (allez, wol )…

4 Comments

natalia:
March 29, 2018
Prachtig verhaal! Ik kan meegenieten!

Groetjes!
Louis:
March 29, 2018
't Is de moeite om jullie wedervaren te volgen, zulle! Guido is al in zijn nopjes om te voelen hoe jullie zo'n ervaringen ondergaan in vergelijking met de zijne. (vooral die waarover hij 'gelezen' heeft...)
Wees maar voort voorzichtig, want jullie zijn ook geen 3x7 meer, hé. "Niet peizen da j' 't nog ool kunt versloan." (en dat is geen mismaakt engels...) Allé, en route zei splentre, en geniet er maar voort van.
A propos, waar blijven de foto's? Ik zie er nog altijd maar de eerste 5 van.
Carole:
March 29, 2018
Aan avonturen zo te lezen geen gebrek! In den Belgiek is't wat miezerig en ook geen olifanten, noch cobra's op een fles...
ria:
March 30, 2018
ja de moeite hé
misschien wel wat lastig nu en dan maar het zullen eeuwige herinneringen blijven
grts
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login