Weeral Een Erg Kort -END

March 10, 2008 - Greenock, United Kingdom

Maandag, en ik ben nog even moe als vorige week. Slaap inhalen tijdens het weekend is er gewoon niet echt van gekomen. Vrijdag was het weer Club House en Slanj. In Club House kregen we vervelend nieuws te horen. IBM doet mee aan Sports Relief, het jaarlijkse goede doel in de UK, en vrijdag was het een 1mile run/walk. Tijdens die run is er een medewerker van IBM gestorven aan een hartaanval. Het is zoals Peter zei dat het iets bitter over zich heeft: Hij stierf doordat hij iets voor het goede doel deed.

Maar omdat niet veel mensen de persoon kenden was het t-shirt dat de buitenwippers bij Club House verkopen : 'I work 4 IBM' --> rug: 'I'm screwed' al snel het nieuwe onderwerp van gesprek.
Slanj was alsof ik terug op werk was. Ik denk dat de pub zo goed als alleen door IBM collega's gevuld was! Het enige leuke aan de avond was de roos die ik gekregen heb van de barman :-) --> free drinks every time!

Zaterdag organiseerde IBM voetbalwedstrijden voor Sports Relief op het voetbalplein in Gourock. Ben gaan kijken, maar heb het niet lang volgehouden. Enorm veel wind, koud, saai en was moe... :-)
Was niet van plan om uit te gaan 's avonds, tot Peter belde om tien uur. Twintig minuutjes later zat ik weer op een zaterdagavond in de Slanj. Doug (de barman) stuurde een berichtje of we naar zijn kotfeestje kwamen, maar Thomas z'n stalkster ging er ook zijn dus zijn we maar gewoon naar mij thuis gegaan rond 2u. We waren alle drie zo moe dat we tijdens 'Buiten de Zone' in slaap zijn gevallen en 's morgens pas wakker zijn geworden met het gedacht 'Hoe hebben wij in godsnaam met 3 in 1 bed kunnen slapen??'
Ben rond 9u wakker geworden door het gesnurk van allebei, en ik ben er zeker van: Peter snurkt z'n eigen naam! :-) We hebben gesnoozed tot Thomas klaarwakker was (11u) en Peter begon te irriteren met porren. Wat Thomas niet wist, is dat Peter daar absoluuuut niet tegen kan... Stinkende voeten en gebalde vuisten vielen aan.
's namiddags nog de laatste boodschappen gaan doen, voor tv gezeten en gewacht tot peter&thomas gedoucht terugkwamen met Uno! Rond half 9 vroeg Peter of ik z'n haar wilde knippen... Waarom vragen ze dat aan mij?! Thomas was een maand geleden m'n eerste slachtoffer geweest (op zijn verzoek) en kon toen m'n lach al niet inhouden elke keer ik teveel wegknipte. Deze keer was niet anders. Peter leek ook niet echt op z'n gemak te zijn toen hij zei: ''je durft precies wel meer en vlotter te knippen dan de vorige keer, he?'' Ik zit er niks mee in dat ze me vragen om hun haar te doen. Het is namelijk een zalig spannend gevoel de macht die je over iemands uiterlijk hebt op dat moment. Zolang ze maar beseffen dat het resultaat hun eigen schuld is... Peter zei me daarstraks dat hij echt content is, dus wie ben ik dan om te zeggen dat hij best z'n achterkant even kan checken? (Peter als je dit leest: je haar is a masterpiece, honey! :-D ;-) )

1 Comment

peter:
April 4, 2008
Wat de wakkere lezer niet weet is dat ik bij het thuiskomen nog een paar lokken moest bijknippen omdat ik anders de volgende dag ontslagen zou worden op het werk. In ieder geval bedankt, Lauren! :p

Leave a comment

* Name:
* Email: (won't be displayed)
Website:
* Comment:
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login