Als er een ding is waar ik nog steeds ondanks al het reizen slecht in ben, is het afscheid nemen. Ik HAAT het (zoals ieder ander persoon, maar heb het de laatste tijd iets teveel moeten doen). Elke keer opnieuw tranen gegarandeerd. Enige voordeel: mensen op de trein (zoals conducteurs) of vliegtuig (mensen naast je die dolgraag hun levensverhaal of flauwe moppen aan je kwijt willen) laten je met rust
. Maar vanaf ik echt onderweg ben naar m'n bestemming is het over, gelukkig! Dus: 21u ik hoor de trein dichter en dichter komen. M'n hart en emoties in racetempo. AAAAAH ik wil niet meer!! 2 weken zonder Niels...'t laatste ogenblik dat ik hem kan vasthouden...neeeeeee
21.02u zit op de trein en wuif goodbye. Muziek op, boek vast...
21.50u Glasgow. Nu de tijd proberen te doden tot 22.30. Naar supermarkt voor magazine en snack. Ik had niet harder kunnen opvallen dan die avond. Vrijdagavond in Glasgow betekent enkel en alleen: Schotse meiden schaarsgekleed en kerels met overdosis parfum klaar om uit te gaan en dronken te worden... tegenover ik met jeans en twee reiszakken op m'n rug die in de mensenmassa een weg probeert te vinden naar de bushalte.
22.30u de bus is er en na lang aanschuiven kan ik er eindelijk in. Ik vind een plaatsje naast het raam en terwijl ik hoop dat de plaats naast me leeg blijft, komt er een oudere vrouw naast me zitten. Maar OH, haar leuning blijkt te ver naar voor te staan en ze krijgt het niet naar achter. Een kleine hoop dat ze zou verhuizen, maar NEE ze blijkt ermee te kunnen leven.
24u De vrouw beweegt wat mijn kant op, ik maak me nog niet ongerust, ze wordt er seves wel wakker van.
zaterdag 12 juli: nog steeds op bus (reis van ongeveer 7u)
24u10 De vrouw schuift haar rug iets meer mijn kant op. Hmmmmmmmmm
24u20 Haar rug is nu helemaal naar mij gericht...
24u30 De vrouw heeft zichzelf een geweldige rugleun gevonden. Haar rug leunt nu helemaal tegen MIJ!!!! WTF?! Als ik iets niet heb is het ruimte! Mijn benen zijn verkrampt en m'n armen kan ik ook nergens kwijt, en dan denkt madam dat ze mij ook nog als haar persoonlijke hoofdkussen kan gebruiken! STOOT! 'Ocharme', ze werkt wakker. Ze kijkt naar mij. JA, 't was tegen U!! Maakt da ge op uw eigen deel van de zetel zit!!
3u we stoppen aan een tankstation. Iedereen stapt uit. Ik heb daarentegen teveel verhalen gehoord van reisbussen die mensen 'vergeten' naast de snelweg, dus ik blijf zitten.
6.30 aankomst LONDON!!! Gooooooh, eindelijk terug in die stad die ik sinds de schoolreis in het zesde middelbaar altijd opnieuw heb willen zien!! Spijtig genoeg is het maar als doortocht. Ik stap taxi in en vraag hem om naar Saint Pancras International Station te rijden.
15 minuten later, ondertussen toch Hyde Park en Oxford Street nog eens gezien, kom ik aan en moet ik wachten... Wachten tot 9.59u voor m'n Eurostar naar Lille Europe.
7.15 ik ga op bankje zitten in station. Ik vraag aan bejaard koppel naast me of je pas vanaf een uur vooraf kunt inchecken, of dat het misschien niet al vroeger kan. Blijkbaar kan ik dat niet. Ik zou moeten wachten tot 9u... Op dat bankje...
De echtgenoot begint tegen me te praten. 'Naar waar moet je? aaah wij naar Toulouse. Van waar ben je? Aaaaah, Belgium. Die hadden een kolonie!' Inderdaad meneer. Congo... Hij: Belgie is sinds het einde van die kolonie niet meer zo groots geweest in handel als toen. such a shame... Hmmm duidelijk dat ik beter kan zwijgen. Hij gaat door over zijn neef die een plantage had in Zuid-Afrika, etc. Vervolgens begint hij als voorstander een heel verhaal te doen over het communisme. Daarna schakelt hij over op 'en wat ben je aan het studeren? Aaah, journalisten zijn even erg en soms nog erger als de politiekers' De man begint me aardig te irriteren. 'Belgium, eh, from dutch speaking or french speaking part?' 'yes, it's very difficult to learn foreign languages, isn't it'
Well, not if you're a Flemmish Belgian
7.45 ben z'n gezever nu echt beu, 'k ga naar 't toilet!
9u! Weet niet hoe ik de tijd gedood heb, maar EINDELIJK kan ik inchecken.
9u50 na lang en geduldig wachten en alle kids op weg naar Disney te hebben zien passeren (inclusief de Mickey mouse oren!
) kon ik het tweede deel van m'n reis beginnen!12.23u ik kom aan in Lille Europe. Heb maar 20 min de tijd om op TGV te stappen dus ik snel mezelf naar de inkom met de aankomst-vertrek schermen. Tien minuten vertraging!
Een vrouw komt op me af en vraagt of ik ook op de trein richting Marseille moest. Yep! Ze draait om naar haar kinderen en roept in het West-Vlaams: 'Mannekes, als ge nu niet hier blijft staan, dan laat ik jullie hier achter he!' Ik lach, draai me om en zeg: Ocharme!
Ze moet lachen en bleef bij me staan. Ze was rond haar vijfendertig en op weg naar Lyon, waar haar man al was. Ik denk dat ze heel onzeker was in het treinreizen en me als soort geruststelling vond. Je weet wel, twintiger die veel reist en snel alles ziet
Terwijl ik op dat moment ook geen clue had hoe het Lille Europe station in elkaar zat. Daar kan ik je wel voor waarschuwen: er is geen enkel onduidelijker Eurostar-station dan dat van Lille!! Ik blijf bij de mening dat wraaklustige mensen die zelf nooit op vakantie kunnen het perron ontworpen hebben. Gewoon zodat het merendeel hun trein zouden missen. Echt waar, vind daar maar eens het juiste perron F3! Eén warboel.12.25 TWINTIG minuten vertraging voor trein naar Marseille!!! De treinen in de UK zijn erg stipt, tegenover de NMBS in Belgie. Dus die haat was even weg, maar oh boy, wat haat ik ze opnieuw (en toen wist ik nog niet wat ik op de terugreis allemaal zou voorhebben!)
13u10 en EINDELIJK op trein.
17u30 AVIGNON!! Ik stap uit en daar duiken mama, papa, broer en z'n vriendinnetje michele ineens op! Wow, wat is het hier WARM!
