Northern Territory: Darwin to Alice Springs

Na een weekje in Darwin te hebben verbleven begon de 2e tour van Darwin naar Alice Springs.

Deze keer werden we vervoerd in een grote bus (George genaamd) met plaats voor 35 mensen. Tot onze grote vreugde zat onze bus niet vol, we waren met 18 en later op de tour met 23.
Deze keer waren het niet de nederlanders die het meest vertegenwoordigt waren (er waren wel 2 nederlandse vrouwen, waarvan 1 in roosendaal woont -wat is de wereld toch klein-) maar wel de zwitsers met een stuk of 7.

Om eerlijk te zijn waren de eerste 6 dagen niet zo spectaculair voor mij persoonlijk om wille van wat ik al aan de westkust had gezien. Aan de westkust stapten we van de bus, moesten we een hele wandeling maken in de zon en klimmen over rotsen vooraleer we aankwamen bij het wondermooie plaatsje dat we gingen bezichtigen. Hier stapten we van de bus, wandelden 5 min. over een half aangelegd pad, en daar waren we al...

Maar vanzelfsprekend was ook deze tour en dit deel van Australië verbazingwekkend!!!

Ondertussen was het regenseizoen aangebroken. Veel had ik daar nog niet van gemerkt, maar sinds het begin van deze tour waren er vele stormen die voor een prachtig uitzicht zorgden. Je kon meestal heel de horizon rondom je zien met links van je een storm, rechts van je, voor je en soms boven je met van die prachtige bliksems. Lang regende het meestal niet, het was een gigantische stortbui die na enkele minuten over was. Naar het schijnt koelt het dan enkele graden af, maar daar heb ik niet veel van gemerkt!

Ik weet niet of jullie zich de crocodile dundee films nog herinneren (ik niet), maar af en toe passeren we een plaats waar een scene is opgenomen. Voor diegene die de films nog herinneren: er speelt ook een zekere 'Charlie' in mee (zo een bizon-achtig beest) en die heb ik in levende lijve ontmoet. Althans, ik was levend, Charlie niet meer. Hij staat trots opgezet naast de toog in één of andere pub.
Nog meer film nieuws:
Na de dundee-films zijn/waren ze in Australië een nieuwe film aan het opnemen (Rogue) met in de hoofdrol een krokodil die graag toeristen op zijn bord heeft. Deze werd opgenomen in Katherine Gorge die we ook bezocht hebben. We zagen dus de crew in actie. Eigenlijk was dit best ironisch: Normaal kan je op die Gorge verschillende activiteiten doen zoals kanoën. Dit was sinds enkele weken verboden vermits er een jawel ... gevaarlijke krokodil is gesignaliseerd (een saltie, het soort dat je maar al te graag uit je kano zou willen trekken)
Toen we na de cruise op George (onze bus) stonden te wachten, had de crew blijkbaar net gedaan met filmen en passerden ons. Naar het schijnt was er 1 bekende acteur bij, maar ik herkende hem niet.

Wat me zeker zal bijblijven is de cruise op de Yellow Water Billabong!
Ik had al enkele onschuldige fresh water alligators gezien, maar nu kregen we de gevaarlijke salt water crocodiles te zien. Zeer indrukwekkend! De grootste die we zagen was 3,5 meter en zo een beetje baas van het domein. Op een gegeven moment kwam er een kleinere krokodil in de buurt en even leek het er op dat ze gingen vechten. Maar de kleinere was slim genoeg om het af te druipen. Die grote krokodil heeft trouwens al heel wat gevechten doorstaan, hij heeft zelfs geen voorpoten meer.
Tijdens de rest van de cruise zagen we nog prachtige vogels o.a. de zeer kleine blauwe kingfisher die vanop een tak het water induikt om zijn eten te vangen. Wat ik ook zeer fascinerend vond was het verhaal rond een bepaald soort bamboo dat we zagen. Deze bloeit om de 30 jaar in december. De legende zegt dat elke keer de bamboo in bloei staat er iets verschrikkelijks gebeurd. 61 jaar geleden werd darwin gebombardeerd, 31 jaar geleden trok de tropische storm Tracy door Darwin die zowat het hele stadje vernielde en 1 jaar geleden vond de Tsunami plaats terwijl de bamboo in bloei stond.

Een echte grote spin had ik tot hiertoe nog niet gezien, wel had ik ondertussen eindelijk mijn eerste echt wilde slang gezien!
Kangeroo's - Wallabies - Walleroo's had ik al met hopen gezien!
Van insecten ben ik niet zo een fan, maar ze hebben hier toch faniscerende exemplaren!
Ik heb toen wel in het midden van de nacht een kakkerlak in m'n bed gehad, en geloof me, de exemplaren hier zijn ietjes groter als die van in België.
We zijn ook naar een reptielenshow geweest en daar heb ik een likje op m'n neus gekregen van een soort hagedis met een blauwe tong en heb ik Olive -een zo'n 3 meter lange slang- over me heen laten kruipen.
oh ja, en een wilde schorpioen zijn we ook tegengekomen. Gelukkig had de host hem eerst gezien en gevangen. Hij hing uit in de buurt van de toiletten, in de buurt van onze slaapplaats onder de sterrenhemel...

We hebben ook een bezoek gebracht aan Daly Waters, de oudste pub met drankvergunning. Het is de traditie hier iets achter te laten. Na even zoeken vond ik een kaart van nederland met een stuk van België erop en daar heb ik met trots mijn naam en datum opgeschreven.

Misschien nog even iets over de aboriginals:
diegene die je hier in de steden ziet hangen wat rond en zijn verslaafd aan suiker, alcohol,... Als je 5 bomen ziet, liggen er onder 3 in de schaduw hun roes uit te slapen.
Nu, dit zijn natuurlijk niet de echte, die vind je in Arnhem-land (inderdaad, afkomstig van de nederland)
Ik heb zeer veel rotstekeningen van hen gezien en de legendes erachter zijn fascinerend!

Enkele andere onvergetelijke momenten:
de wandeling rond Kings Canyon, het zien van de Devils MarbelS en een rit achterop een harley davidson rond Uluru.

Tot slot het hoogtepunt van deze tour voor mij: Uluru
(Ayers rock, maar uit respect voor de aboriginals is het uluru)
De aboriginals geloven dat dit gemaakt is door 2 jongens die met modder aan het spelen waren...

Het is voor hen een zeer heilige plaats. Het is niet verboden hem te beklimmen, maar er wordt gevraagd om uit respect dit niet te doen. Deels omdat het heilig is voor de aboriginals en deels omdat het gevaarlijk is. Als er iemand sterft is dit zeer slechte karma voor deze heilige plaats.
Ik wist niet goed wat te doen, ik heb absoluut respect voor de aboriginals.
Op dagen dat het 36°C is word de rots zoiezo gesloten omdat het dan té gevaarlijk is. Ik besloot dan maar af te wachten of uluru op was of niet.
Onderweg kregen we te horen dat het 'koud' genoeg was.
Op een gegeven moment reden we met de bus vlak naast de rock, en ik zag precies van die kleine miertjes op de muur kruipen. Het duurde enkele seconden voor ik doorhad dat het mensen waren die bezig waren aan de klim.
Toen wist ik dat ik deze kans niet kon laten liggen!
De rots is 348 meter hoog en het eerste stuk gaat steil omhoog, zo steil dat je niet rechtop loopt maar eerder met je handen de grond raakt. Ik ben beginnen klimmen om 6u30 en bereikte de top rond 7u20. Van onze groep hebben 10 mensen geprobeerd,7 hebben de top gehaald.
Het was echt absoluut de moeite waard om bovenop uluru te staan!

Zo, dit was het verslag van mijn reis tussen Darwin en Alice Springs!