4 dagen ben ik hier inmiddels en ik ben nu geloof ik aan bijna iedereen hier op het Mammal Research Institute voorgesteld. Het onderzoekscentrum waar ik de komende 2 maanden zal gaan werken is groot voor een klein dorp als bialowieza maar in universiteit termen stelt het niet heel veel voor. Het is een redelijk modern gebouw en dat Bialowieza veel te bieden heeft merk je aan het feit dat de onderzoekers en studenten die er werken van over de hele wereld hier naartoe zijn gekomen. Er is gelukkig ook een computerlokaal met toegang tot internet, anders zou ik dit niet kunnen schrijven.
De werktijden hier zijn een beetje gek. Ze beginnen om half 8 en stoppen om half 4 al. Dit is omdat ze niet lunchen maar het eerste maal na het ontbijt pas om 4 uur eten. Om 7 uur is er vervolgens opnieuw een maaltijd. Omdat de meeste studenten dit ritme hier niet aanhouden is het vroeg beginnen dus, want anders is de dag zo om. Mn oude labtop bleek vorige week mn statistische programma toch niet te trekken, dus nu moet ik vandaag voor elkaar zien te krijgen dat ik het hier op een van de computers mag installeren. Well see..
Het guesthouse waar ik in woon is wel oke. Het weggetje waar het huis aan staat is echt middeleeuws- onverhard en het ene huis nog meer vervallen dan het andere. Hier en daar staat er een opgeknapt huis, soms staat er wel een dikke auto voor een krot van een huis.
De vrouw des huizes is de hele dag door aan het poetsen en ze doet ook onze was. Voor Poolse begrippen betalen we haar dan ook een fortuin (175 euro per maand) De douche is wel kapot, er komt eigenlijk alleen koud water uit. Maar omdat de verwarming dag en nacht op de hoogste stand staat ben je wel weer snel opgewarmd erna. Mijn bed, sja daar wil ik het niet over hebben.. Elke ochtend om 5 uur worden we gewekt door de hond die als een gek gaat blaffen als de zoon naar zijn werk gaat. Niet echt ideaal dus. Wel heb ik een uitzicht om verliefd op te worden!
Vanwege de warmte heb ik de ramen wagenwijd open, zitten aan mijn tafeltje kan ik dan af en toe wegdromen terwijl ik achter mijn labtop zit. Gister was de over buurman een stapel hout aan het hakken alsof zijn leven ervan af hing. En de houten huisjes waar ik op uitkijk zijn echt charmant. Het nadeel is dat de brandgeur, die hier overal hangt omdat iedereen zijn vuil verbrand, binnenkomt. Maarja die geur hoort bij dit dorp. Het doet je denken aan oude tijden, maar eigenlijk heeft de tijd hier ook een beetje stil gestaan.
leuk om zo wat van jou omgeving te zien ,we kunnen het ons nauwelijks voor stellen dat het nog zo primitief is maar net wat je zegd het heeft wel zijn charme,s.Ja het zal wel even wennen zijn zo,n dagprogramma
Sucses met je programma op de p.c. lieve gr pap mam