Moose!!

zchen dobre!

Vorig weekend zijn we naar Biebrza, een moerasgebied 'in de buurt', geweest. Een paar mensen van het instituut gingen er met hun eigen auto heen en de studenten konden bij hen in de auto of een auto van het instituut lenen. Om vanuit Bialowieza ergens te komen zit je uren in bussen en treinen, dus die kans om iets van de omgeving te zien lieten we natuurlijk niet aan onze neus voorbij gaan. Om 6 uur stonden we die zondag langs de kant van de weg zodat de auto's ons konden oppikken. Enrika, ik en Milena eindigde bij een vriend van een iemand van het instituut in de auto. De man is testrijder voor een bekend automagazine en had een subaru legacy mee om deze te beoordelen. De volgende 3 uur reden we in deze auto over de slechte poolse weggetjes richting het natuurgebied. Het had zaterdag nog verschrikkelijk geregend maar nu hield het weer zich goed. Het was wel enorm nat in het toch al drassige gebied en omdat ik geen laarzen mee heb was ik  blij dat ik waterdichte beenkappen van een mede student kon lenen.

Biebrza is het grootste nationaal park van Polen en met name het moerasgebied staat onder speciale bescherming. Het gebied is vooral bekend om zijn enorme diversiteit aan vogels. Nu ben ik geen vogelaar, en gewapend met een geleende verrekijker-sja je moet toch keuzes maken bij het inpakken van je backpack- kwam ik het eerste uur niet verder dan roerdomp, kievit en een paartje bruine kiekedief.. anderen zagen o.a een hop, wat een heel mooi vogeltje is dat je maar zelden kan zien. Wel zag ik een mooi mannetjes kemphaan. Omdat ik een paar jaar geleden op texel onderzoek heb gedaan naar kemphanen in gevangenschap, was het gaaf om ze in het wild te zien.

Na dik een uur lopen gingen we bemodderd op de leren bekleding van de gloednieuwe subaru legacy (we hebben werkelijk iets met modder ), en gingen we opweg naar een volgend punt in het gebied. Omdat het natuurgebied zo groot is, is dit de beste manier om in 1 dag veel van het gebied te kunnen zien. We hoopten van te voren op wildlife zoals elanden en toen we een uur hadden gereden schreeuwde er iemand zowaar: MOOSE! In een veld naast de weg stonden 2 elanden vlakbij een uitzichttoren te grazen! In no time stonden we allemaal bij de uitkijk toren met verbazing naar de gave dieren te kijken. We hadden ons niet eens hoeven haasten want de elanden waren niet van plan om voor een stelletje pottekijkers weg te lopen. De vogelaars installeerden hun zoom lenzen en konden prachtige foto's. Wij behielpen ons met de verrekijker als zoemlens voor de camera, en warempel zijn de foto's nog best mooi geworden! Elanden zijn echt grappige dieren, met hun enorme snuiten lijken ze allerlei grimassen te trekken. Je moet gewoon om ze lachen. Ze schijnen overigens nog best gevaarlijk te zijn en vaak mensen aan te vallen. Deze twee waren uiterst kalm.

Na ze dik een uur geobserveerd te hebben lieten we ze weer alleen en gingen verder naar een ander punt. Hier liepen we nog een aantal uur, waarna we voor een vroeg pools diner bij een restaurant stopten. Binnen zaten twee mannen in de kledendracht van het gebied op akkordeon te spelen. Na het eten vertrokken we nog voor een laatste stop.

">" width="128" height="96" class="floatleft" />

Inmiddels was het gaan schemeren en dus te laat om nog vogels te kijken. We keken uit op een vloed gebied van de rivier en dit uitzicht was bijzonder genoeg om een tijdje te verblijven. Toen het echt te donker was om nog iets te zien reden we de drie uur terug naar Bialowieza, waar we om 11 uur aankwamen. Een uur na onze avondklok!  Dat had ik nog niet vertelt maar onze huisbazin wil dat we om 10 uur stil zijn! Ze heeft in de keuken een briefje opgehangen met haar wensen, waaronder deze. Dat dat ons bijna nooit lukt kun je je wel voorstellen.. Vooral nu Bart, mijn huisgenoot steeds snachts damherten moet gaan opsporen met de radiotrack appartatuur is hij vaak laat terug. Soms zijn we om 10 uur pas net klaar met eten terwijl zij boven al liggen te snurken! Dat Poolse ritme is gewoon maf. Als koekje van eigen deeg hebben wij een briefje opgehangen met onze wensen, waaronder het maken van de douche(Deze zaterdag stond ik namelijk opnieuw met ingeshampood haar onder een steenkoude douche) en met de wens of zij op hun beurt geen lawaai willen maken voor 7 uur s'ochtends..

Verder heb ik dit weekend met Enrika paardgereden. Met een gids hebben we twee uur door het bos gesjeesd. Het was heerlijk zomerweer, en hoewel ik nu enorme spierpijn heb was het geweldig! Ook zijn er meer feestjes geweest dit weekend, en hebben we toeristen met 3 kleine kinderen in ons huis gekregen. De feestjes en de kinderen- die bij het krieken van het eerste licht actief worden- hebben het ritmeverschil nog eens versterkt. Zondag (tijdens ortodox pasen) was de hele familie voor dag en dauw actief en was het huis vol van het geluid van kakelende familieleden die bij moesten kletsen (en geloof me dat kletsen hier gaat niet op normale geluidssterkte maar klinkt alsof ze slaande ruzie hebben), rennende kinderen, blaffende honden en een krijsende baby, terwijl wij met brakke hoofden probeerden wat slaap te krijgen. Omdat dat een kansloze opdracht was ben ik zondag in plaats van te gaan slapen voor het eerst in het afgesloten gedeelte van het oerbos geweest! En s'avonds met de kippen op stok gegaan, net zoals iedereen hier. .