Las Vegas op zijn best!

Vanuit de Grand Canyon in 2 dagen naar Las Vegas gereden. De tweede dag een mooi stukje van de oude (?) route 66 genomen om een bezoek te brengen aan het dorpje Oatman. Dit is een klein dorpje in de bergen en was ons aangeraden door de opzichter van Hualapai Park (lees: eigenaar van Georgy de schildpad). Vroeger woonden er in dit stadje 30.000 mensen die allemaal naar goud zochten, maar inmiddels is de goudkoorts over en het dorpje veranderd in een grappige toeristische bezienswaardigheid. Je waant je er in de 19^e eeuw, met cowboys en wilde ezels die rustig door de straten lopen. Het leukste was wel de saloon die van onder tot boven was onder gehangen met $ 1,00 biljetten waar iedereen zijn/haar naam op heeft geschreven. Echte toeristen als wij zijn, hebben Okke en Bram ook hun naam op een dollar briefje gezet en opgehangen. Voor de liefhebben: achterdoor rechts in de hoek net onder het plafond….. Onderweg naar Oatman zijn we nog even gestopt bij een echte goudmijn, die net weer opgestart werd ivm de hoge goudprijs. De baas was zo vriendelijk om Bram en mij kort rond te leiden en uit te leggen hoe het allemaal werkt. Bram was helemaal onder de indruk van de gedachte dat er echt goud, een echte schat dus, in de berg lag. Toen hij van de baas een stuk steen kreeg waar goud in zat, wist hij helemaal niet meer hoe hij het had: zit hier echt goud in??!

Tja, en toen doorgereden naar Las Vegas. We hadden eigenlijk helemaal niet het plan om zover naar het oosten te gaan, maar zijn toch erg blij dat we het gedaan hebben. En als je dan toch al zo ver naar het oosten bent gereden, dan ligt Las Vegas ineens op de route en moet je er wel langs. Wat een stad, echt ongelofelijk bizar. Het was er super warm (46 graden overdag, 40 ‘s- nachts) en de hele stad is ingericht op amusement. Ik denk niet dat je er voor iets anders moet komen, er is niks anders. We hadden een hele grote suite in een hotel midden op de “Strip”, naast het chique Bellagio. Heerlijk om weer even wat meer ruimte te hebben en in een bad te kunnen liggen. We zijn er 3 nachten gebleven, hebben lekker rondgelopen in de gekoelde winkelcentra, een bezoek gebracht aan het grootste televisie scherm van de wereld in Fremont Street en natuurlijk een gokje gewaagd. Sabine vindt gokken maar niks, in tegenstelling tot mijzelf. Ik dus in mijn eentje naar het casino met $ 150 op zak, met de wijze raad van Sabine op zak dat ik de winst meteen in mijn andere broekzak moet stoppen en er niet meer aan moet komen…… soms is het goed om wijze raden naast je neer te leggen zullen we maar zeggen. Na 2,5 uur achter de eenarmige bandieten te hebben gezeten en de winst vrolijk weer in te zetten in machines met hogere inzet was mijn $ 150 veranderd in het lieve sommetje van $ 3.000!!! Terug in het hotel konden Bram en Sabine meedelen in de feestvreugde.  Bram: kunnen we nu een Ferrari kopen? Dat lukt helaas niet, maar we zijn er erg blij mee en kunnen het ook goed gebruiken tijdens deze reis. (onze RV met V8 motor heeft nogal vaak heimwee naar tankstations….) Bram en Okke vonden Las Vegas ook erg leuk, vooral het verschrikkelijk commerciële speelpaleis in het Circus Circus hotel. Wat ze allebei ook erg leuk vonden, was in bed naar de DVD van 101 dalmatiërs kijken, wat een rust!