Week 10, van 4 tot 7 december

December 16, 2009 - Strand, South Africa

 

Vandaag, vrijdag 4 december 2009, is het sportdag op iThemba, in het kader van Wereld Aids Dag. En omdat we vanmiddag naar Mossel Bay willen vertrekken ga ik ‘s morgens al mee. Maar ik krijg ook een T-shirt en het is er reuze gezellig. Iedereen doet enthousiast mee. Zo ook Jan: de 100 meter sprint, tweede geworden. De wandeling rond iThemba en aan touwtrekken. Zo ook ik: bridgedrive van een uur. Eerste geworden samen met Hans Krijt. Zonneklep en biltong gewonnen. En natuurlijk punten voor de Accelerator Groep. Het geheel werd afgesloten met een uitgebreide braai, en een ijsje na.

Intussen waren we al een half uur te laat op weg en bovendien kwamen we in een file van ruim drie kwartier. Het was zonnig en heet toen we vertrokken maar hoe verder we reden hoe bewolkter en kouder het werd. In Tergniet, waar we rond 9 uur aankwamen, werden we door Hans en Annali hartelijk ontvangen en stond er een lekker drankje voor ons klaar. Samen met onze Sinterklaas snoep werd het een heel gezellig avondje.

 

De volgende ochtend konden we al meteen op het balkon onze thee met brusks nuttigen. Is de walvis er of de dolfijnen? Tuurlijk niet. We gaan eerst een strandwandeling. Maken. Het is halverwege eb en daarom ontstaan er in de rotsen veel poeltjes met schelpen, visjes, maar ook kwallen. Ook veel vogels.

We gaan vandaag een lange tocht maken via George naar Knynsna, Plettenberg Bay en Tsitsikamma National Park. Ruim 160 kilometer. Na George, bij het Wilderness National Park draaien we af om over een gravelpad een ommetje te maken door dit park dat bestaat uit meren, lage begroeiing en veel vogels. Nadat we helemaal door elkaar gehusseld zijn op naar Knynsna, liggend aan een grote lagune die door middel van een nauwe engte met de zee verbonden is. Hier is een hele sterke stroming en een sterke branding, maar de lagune is ondiep en perfect om een stranddag te doen. De rotsen aan deze ingang noemt men “The Heads”. Op diverse punten van het uitzicht te genoten, zowel bovenop de rotsen als aan de onderkant. Ook genoten we van een voortreffelijke pizza. Vandaar gaan we door naar Plettenberg Bay, gelegen aan een grote baai waar vaak dolfijnen gespot worden, behalve vandaag. Vanaf hier willen we via Nature’s Valley en de Bloukrans pas naar het Tsitsikamma National Park. Helaas is de weg in Nature’s Valley weggespoeld en moesten we rechtsomkeer maken. Ook het strand was maar op een plaats te bereiken.

‘s Avonds gaan we met vieren eten in een visrestaurant op het puntje van de kaap bij Mossel Bay, Cape St. Blaize geheten.

 

Dan is het alweer zondag en genieten we voor ons vertrek van ons ontbijt op het balkon. Vandaag gaan wij naar Outshoorn, Hans en Annali gaan terug naar Strand. Toch gaan we eer nog naar Mossel Bay. Daar bezoeken we eerst het Maritime Museum. Hier staat de beroemde Postboom. Het verhaal gaat dat er een matroos een brief in een laars heeft neergehangen, Deze werd pas een jaar later door weer een andere matroos gevonden en verstuurd. Nog steeds staat die boom er, en ook een postbus in de vorm van een laars van waaruit nu nog steeds post verstuurd kan worden. Een ander onderdeel van dit museum staat vol met aquaria, allerlei soorten vissen, zeepaardjes, schelpen en het hele leven van de Indische Oceaan rond de Kaap. Het belangrijkste onderdeel is echter de replica van de boot van Bartholomeus Diaz, waar hij 1400 in Mossel Bay is aangekomen. Deze boot had toen 33 mensen aan boord, in 1988 is hij door 17 man overgevaren van Portugal naar Mossel Bay.

De Cap St. Blaize is een prachtige rotsige kaappunt waartegen de zee beukt. Deze uit zee omhoogrijzende rots lijkt op een gezicht: Vasco da Gamma? In de grot hoog boven het kolkende water hebben in de oudheid mensen gewoond.

Via een omweg, de Robinson Pass, gaan we dan op weg naar Outshoorn. Zo gauw we van de kust af zijn wordt het heel warm. De route loopt door De Kleine Karoo, een semi-dessert. Alleen laag struikgewas. De Robinson Pass echter is een erg mooie doorgang.Outshoorn is het centrum van de struisvogelindustrie (osterich). Aanvankelijk werden de veren gebruikt in de mode, tegenwoordig voor plumeau’s. Er zijn heel veel van deze boerderijen en heel veel van deze dieren. Kennelijk hebben zij geen last van de warmte en vinden ze deze lage begroeiing (o.a. luzerne) heerlijk om te eten. Het is hier zeer warm.

 

De volgende dag regent het. En niet zo’n beetje ook. Het plenst! De mensen hier zijn zeer blij, wij wat minder.

Op weg naar de grotten is er van een wijds uitzicht niet veel te zien. De weg is overigens schitterend, weer die diepe kloven met ongerepte begroeiing. De grotten zijn prachtig! Prachtige zalen met Stalagtieten en Stalagmieten en druipsteenformaties. Alleen bij de ingang zijn voorwerpen gevonden waaruit blijkt dat er mensen hebben gewoond, maar verder de grot in zijn geen overblijfselen van leven gevonden, zelfs niet van dieren. Het was er natuurlijk ook aardedonker en de bodem, nu vlak gemaakt voor de toeristen, bestond uit rotsen met hele grote diepe spleten. In een van de zalen zijn voorheen concerten gehouden. Nu niet meer om een aantal redenen: de temperatuur en de uitademing van de mensen tasten het gesteente aan; tijdens de concerten gingen veel mensen de grot verder in en braken stukken van de formaties af ter decoratie. Een Canadese vrouw brengt haar volkslied ten gehore in deze zaal. De grot is 5,3 km lang, wij doen hier echter maar 600 meter van. Dan is ernog een Adventure toer van 1,2 km waar je op handen en voeten moet kruipen. Maar dat gaat ons te ver.

Als we uit de grot komen regent het nog steeds. Via de toeristische Route 62 gaat het naar Calitzdorp, Ladismith (lunch) naar Barrydale. Hier rijden we nog steeds in de kleine Karoo: het is schitterend om door zo’n groot ongerept stuk natuur de rijden. Het kan hier verzengend heet worden, maar vandaag blijft het plenzen. De mensen hier zijn er blij om: er is waterschaarste. Even na Callitzdorp moeten we weer over een pas, de Huisrivierpas. Ook weer zo spectaculair! En na Ladismith rijden we weer door een natuurreservaat. En dat is te zien, zo mooi is het daar. Vanaf Barrydale gaan we via Montagu, Robertson naar Worcester. De dalen waar we nu doorheen rijden zijn kennelijk vruchtbaar en daarom worden ze hier gebruikt voor allerlei plantages. Wel moet er flink geïrrigeerd worden. Gegeten in Worcester in een restaurant waar we al eerder koffie hebben gedronken en daarna op de snelste manier naar huis.

 

Leuke woorden:

Aftrekplek = Picknickplaats

Jammerlappie = Nat vingerdoekje bij het eten

 


Pictures

Kogmans Kloof
Ladismith
Ladismith
Kangoo Grotten
 
 

1 Comment

Louis:
December 17, 2009
Hallo zusje en zwager,
Zoals elke week straalt het plezier van jullie verhaal af. Als je het leest heb je het idee dat je er zelf bij bent.
Hier is het sinds vandaag (donderdag 17 december) gaan sneeuwen en ik moet zeggen dat me dat beter bevalt dan de regen die (gelukkig) steeds bij jullie neerkomt. Uiteraard is hier ondertussen alles in Kerstsfeer en is de Sint helemaal verdwenen. Voor alle scholieren (incl. de leerkrachten) is dit de laatste week en dan is het vakantie en zitten we bijna in 2010. Jan's werk zit er ook alweer (bijna) op neem ik aan, zodat het dan echt vakantie wordt voor jullie allebei.
Hier gaat alles verder z'n gewone gangetje, geen bijzonderheden te melden.
Geniet nog van jullie 'laatste dagen' daar in Zuid Afrika en tot ziens, volgend jaar.

Groeten, Dorita en Louis.
Fuzzy Travel · Next »
Create blog · Login