Trans Siberie Express

Trans Siberie Express  (aantekeningen)
25 maart 21.00 uur

Een vol iet wat naargeestig central station van Moskou. Je ziet goederen aankomen, mensen hun laatste ‘vaste’ voedsel verorberen en vol bepakt turende naar een scherm wat zo’n tien vertrektijden aangeeft met verschillende bestemmingen. De tijd en het nummer van de trein maken me duidelijk wat de status is van het spoor dat nog bekend moeten worden (refresh om de 30 sec) de rest is uiteraard in het Russisch.

Ik bestel nog een halve kip en laat het maar inpakken omdat de trein inmiddels gearriveerd is.
Bij het inchecken van mijn wagon 6 begroet een chinese conducteur mij met een knikje en ik overhandig hem mijn reispapieren en laat voor de zekerheid m’n paspoort ook nog even zien.

De beste man kijkt me vragend en recht aan en zegt: ,,Beijing’’ ? ik knik instemmend en zeg: ,,Yes’’ hij maakt ruimte om me in te laten stappen.

De trein is zoals ik het verwacht had ..iet wat krap, smalle harde bedden, geen douche, met vier personen in een cabine. Maar dat laaste was gelukkig voor mij niet het geval. Ik deel m’n cabine met Kathy een aardige Engelse uit Birmingham maar wonend en werkend in Seoul als engels lerares.
Het eerste half uur maar even zitten kletsen en daarna de andere reizigers gedag zeggen wat al gauw betekende dat we met z’n zessen in een compartiment bier en wodka te voorschijn kwamen. Nick (australie), Sebastian & Christian (duitsland), Gregor (noorwegen) en Kathy en ik. Het was meteen een hechte gezellige bijeenkomst J .. Onze chinese conducteur kreeg al snel de naam ‘DJ’ hij bracht wat bier en maakte met wat gebaren en wijzen grapjes en hij had een vriendelijke glimlach.
De faciliteiten zal ik nog even kort aanvullen met een restaurant (only pork, chicken and fish) letterlijk het menu wat de russiche dame ons kon aanbieden..En er is een heet waterketel waar je continue je noodles, thee of koffie mee kunt klaar maken. Het is een inginieus systeem wat doormiddel van het stoken van kolen wordt geprepareerd. Dat behoort tot één van de taken van de “DJ” die overigens ook met behulp van pan en wok op de kolen eten voor zichzelf klaarmaken.

27 maart
Het leven in de trein bestaat uit het raam turen, lezen en buurten bij de buurtjes... en uiteraard het kopen van voedsel om de 4 uur ongeveer (stop van +/- 20 min.). Op de stations waar je drinken noodles en af en toe een soort van broodjes kunt kopen bij de verschillende  aanbieders met bakfiets of soortgelijke vervoersmiddelen. Het landschap in Rusland is vrij vlak en kenmerkt zich door veel bomen waarvan de berk wel het merendeel het uitzicht bepaalt.

De “DJ” is de gehele dag bezig met het koken van voedsel op de hete kolen.. het is een prachtig gezicht! Bij elke stop worden de trein bevoorraad met water en kolen..

De dagen lopen niet meer zoals ze normaal gaan klaar licht om 2 uur in de nacht.. dus ja.. wat doe je dan lekker naar buiten staren..de trein dendert alsmaar door..

29 maart (terugblik)
De grensovergang met Mongolie nam zo’n vijf uur in beslag.. Een vrouwelijke douanebeamte met laklaarzen (!) marcheerde de trein in en controleerde onze paspoorten die vervolgens werden meegenomen.. alles verliep voorspoedig (ondanks het grote militair materieel wat opgetrommeld was) enkel het lange wachten was niet al te plezierig omdat de toiletten waren afgesloten en je kon de trein niet uit.

In Ulan Bator verlieten Nick, Kathy en Gregor de trein om daar een week in de "dessert" te vertoeven.. En vanaf dat moment begon ik me eigenlijk steeds meer te ergeren aan het boekje "lonelyplanet".. Iedereen heeft het bij zich dus je kunt er vanuit gaan dat je elkaar tegen gaat komen..en vervolgens met dezelfde verhalen terugkomt..
Maar goed de feitjes die in het boekje vermeld staan zijn zeer bruikbaar

De laatste twee dagen heb ik met Christian en Sebastian doorgebracht in de Restauratie wagen...te meer omdat een chinese familie de drie bedden die in mijn compartiment waren onstaan werden ingenomen en ik hun de privacy graag wilde geven.
Alle Roubles die ik nog had, heb ik in het restaurant gespendeerd... wat zeker de moeite waard was! Christian sprak goed engels maar Sebastian minder dus het werd een mix van duits en engels.. verbazingwekkend hoeveel grappen ze hebben over hun eigen land..

Het landschap in Mongolie was waanzinnig mooi... In vergelijking met het russische landschap wat voor het grootste gedeelte uit bomen bestond!. Uitgestrekte vlakten met veel wilde dieren, afgewisseld met water partijen.

31 maart (aantekening)
De laatste dag is aangebroken ... We hebben ontbijt- en lunchbonnen gekregen.. om achtereen volgens te gebruiken. De grensovergang van Mongolie naar China had andermaal ongeveer 5 uur in beslag genomen. Het spoor in China is smaller dan in Rusland en Mongolie daarom werd elke wagon voorzien van een smaller onderstel. (?) Om op z'n minst opmerkelijk te noemen
Slapen ging haast niet meer omdat je 3 tijdzones bent doorsneden.. we hadden een zogenaamde "Trainleg"... het eten was niet echt goed maar was de moeite waard.. na alle noodles!
Ik heb besloten om naar hetzelfde hostel als m'n duitse vriendjes te gaan: Sitting on the city walls! 

In Beijing weer een nieuw hoofdstuk.